Nasıl bir hafta geçirdiğimi anlatamam. Harika bebeklerim oldu arka arkaya, bu işe başladım başlayalı ilk defa bir doğum anını kaçırdım hem de İstanbul’un akşam trafiğinde, 4lü yakıp emniyet şeridinden, cezamı da yiyerek köprüyü geçerek uçmuşken! 3 polis geçtim ikna oldular 4.sünü geçemedim:

Polis. Doktor musunuz ?
Ben. Yok değilim size anlamsız gelecek belki ama fotoğrafçıyım.
Polis. evet çok anlamsız cezanızı yazıyorum.
BEn. ama geçtiğim 3 arkadaşınız izin verdi yapmayın bırakın yetişim.
Polis. Nedeniniz geçerli değil.
Ben.Peki çabuk yazın o zaman
O sırada arkadan motorlu polis geldi ve
Motorlu Polis. Ben izin verdim neden ceza yazıyorsun bırak gitsin.
Polis (bana dönerek) abla motorlunun izin verdiğini söylesene.. neyse bu seferlik yazdık.

Aklınızda olsun motorlu polisler daha forslu galiba 🙂

Yedik cezayı 10 dakikamı da ceza yerken yedim.. sonuçta yetişemedim!

Heyecanlı bir hafta yaşıyorum genel olarak, yarın akşam mütevazi sergimizin açılışı, cumartesi günü meslektaşlarımla yapacağım Doğum Fotoğrafçılığı Atölyesi sohbeti ve arkasından takip edecek çekimler..

Geçen hafta ayrıca çikolata fabrikasında harika bir atölye aldık kızlarla: Şebnem, Kıvanç,Devrim ve Deniz. Çikolata hem çok yararlı hem de bir o kadar zararlı bir madde olarak 4 saat boyunca bizi çocuklaştıran değişik bir konu oldu. Ne ilginç ki çikolataya bürünen herkes bir anda çocuklaşıyor 🙂 Eriyen kıvamlı bir çikolata ile oynaşmak acayip büyük bir keyif, arada küçük bir kaşıkla tadına bakmak ve çıktıktan sonra bir süre görmek istemeyecek kadar çikolata kokusuna bulanmak.

Şimdi elime yasemin çayımı aldım, bilgisayarım açık teslim edeceğim işleri toparlıyorum, ama bloguma yazı yazmak meselesi susayıp da bir bardak suyu diklemek kadar ihtiyaç haline geldiği için her şeyi bir kenara bırakıp kelimelerimi bırakmama sebep oluyor. Ve ben bütün bunları yaparken annemden gelen telefon sonucu öğrendiğim diyalog hala gülmeme sebep oluyor.

Otobüs durağında anneannesiyle beklerken
Erin: anneanne sen neden pantolon giymedim bugün
Anneanne: canım pantolon giymek istemedi
Erin: tamam ama o zaman yarın çıkarken pantolon git tamam mı?
AA: Neden ?
Erin: bir yerin gözümesin de ondan

Bu koşuşturma içerisinde hep kaydetmeyi unutuyorum diyalogları 🙂 yine hazır yazmışken bunu da not edeyim.
Markette kasada:

Kasiyer: sen İsveçli misin bakim?
Erin: yok ben bekiştaşlıyım!

Ve can alıcı sorular, devrik fiiller :

Anne akşam olunca deniz sıcak mı olur?
Anne yıldızlar neden havada asılı kalıyor?
Anne kızların neden pipisi yok?

Taşlık bir yokuşu çıkarken: anne ben çıkamam ayağım kayır!

Denizde biraz açılmış yanıma çağırırken: yok yok ben gelemem göbeğim sokulur! –> bu arada gayet güzel yüzüyor ancak Bozcaadada ayazmanın buz gibi suyuna girerken sanırım göbeği üşüdü biraz 🙂

Şimdilik bu kadar.. artık yasemin çayım bitmeden fotoğraflarımı işlemeye gitmem gerek.

Şans dileyin bana 🙂 kalbim güm güm..