[media id=25 width=200 height=20]

Your children are not your children.
They are the sons and daughters of Life’s longing for itself.
They came through you but not from you
and though they are with you yet they belong not to you.
You may give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.
You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow,
which you cannot visit, not even in your dreams.
You may strive to be like them,
but seek not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.
You are the bows from which your children as living arrows are sent forth.
The archer sees the mark upon the path of the infinite,
and He bends you with His might that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer’s hand be for gladness;
For even as he loves the arrow that flies, so He loves also the bow that is stable
~ Kahlil Gibran

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat’ın oğulları ve kızları
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller
Onlara sevginizi verebilirsiniz, düşüncelerinizi değil
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır
Bedenlerini tutabilirsiniz ama ruhlarını değil
Çünkü ruhlar yarındadır
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz
Ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın
Çünkü hayat geriye dönmez, dünle de bir alışverişi yoktur
Siz yaysınız, çocuklarınız ise sizden çok ileride atılmış oklar
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü o okçu, uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever

Halil Cibran

2004 yılında fotoğraf eğitimi aldığım dönem, ışık dersine girdik, sınıf da karanlık üstelik!!
Kürsüde bir eğitmen kalkmış şiir okuyor, ne yüzü görünüyor ne başka birşey. Sonra çekiliyor ve arkasında bu fotoğraf var..o eğitmen zaman geldi geçti benim çok sevdiğim bir dostum oldu…ışıkla ilgili kendisinden ne çok şey öğrendim..arada ben anne oldum.. başka bir sürü şey oldu.. ama bu fotoğrafın ve şiirin kalbime bıraktığı iz ve her bakışımda daha sıkı hayata sarılma şevki hiç eksilmedi..

Bugünlerde biraz hüzünlü sonbahar tadındayım ben yine. Oysa ki ilkbahar geliyor.. hani böyle yeniden doğmak,dolup taşmak .. olmuyor.. bugün biraz portfolyom için eski fotoğraflar arasında dolaşırken son iki seneyi gezdim iyice dağıldım.

Son haftalarda Erin’i çok özler oldum.. gün içerisinde aklıma geldikçe çıkıp gitmek taşıyor kalbimden : olmuyor..

Sanki onunla beraber geçirdiğim iki seneyi doya doya yaşamadım gibi.. sanki hep çalışıyordum da hiç yanında yoktum gibi…

oysa hep yanındaydım..
şimdi değilim
eskisi kadar fotoğrafı da yok..
nasıl hatırlayacağım

Tam 5 kilo verdim hemde 4 haftada.. doğum sonrası kiloma ulaştım şimdi hamilelik öncesi kiloma doğru gidiyorum: yapacağım gibi de görünüyor!!..

İşleri yerine koyuyorum.. orada da sorun yok ..

Hayallerden en uzak gibi görüneni sakin bir yaşam için birkaç adım da attık bu yeni senede…birkaç üzüm bağı,taze dalından toplanmış şeftali tadında hayallere devam ettirten…

Hüznü hatırlatan ne var bu resimde peki??
Oysa yolunda gidiyor herşey..

NEYİ ISLATMAK İSTİYORSUN YAĞMUR
TOPRAK ISLAK,AĞAÇ ISLAK..
ISLATMAK İSTEDİĞİN GÖZLERİMDE EĞER
ONLAR DOĞUŞTAN ISLAK

NİYE ESİYORSUN DELİ DELİ RÜZGAR
NEYİ KIRMAK İSTİYORSUN
KIRMAK İSTEDİĞİN KALBİMSE EĞER
YAZIK; ÇÜNKÜ O ÇOKTAN BERİDİR KIRIK

Rüyalarım yeter bana
Ne bir yalan ne bir masal
İçinde sevgi yoksa
İmkansızı istemem

Kaybettiğim mutluluğu
Umutsuzca arayıp
Yasaklaşan gözyaşımda
Anıları istemem

30 Ekim 1990
saat: 02:00
seyhan Tanyer

Hüzün dolu anılara
kucak açan kalbim
tek sevginle kahrolarak
yalnız seni sevecek

Kalamış
Seyhan Tanyer

Yazık yalvarışıma özlemime
Nefretime kinime
‘ne zaman’ deyişime
Uysal bir çocuk gibi
Sessiz bekleyişime

tarih belli değil
Seyhan Tanyer

tarihi yok
Seyhan Tanyer

Yalnızlığı kucaklayan kollarım
Bu boşlukta çaresiz mi kalacak
Yavaş yavaş soluklaşan dünyamda
Biraz umut imkansızmı olacak

Beklentim de dileklerim olmadı
Ama olsun o sevgiyi sıcaklığı hissettim
Umutsızca yaşadığım siyahlaşam dünyamda
Tek sıcak el,bir dost bakış o sendin

4 haziran 1990
Gece
Seyhan Tanyer

Bu boşluğu, yalnızlığı
Çok güçsüzüm yenemem
Hayat kısa,derdim büyük
Alın yazım silemem

Bayramoğlu
05 Mayıs 1983
Seyhan Tanyer