Ultrason – Pinik-Kuş | Ayça Oğuş Blog

Yolculuğumuz

Ayça Oğuş — Fri, 20 Apr 2007 14:14:30 +0000

Bugüne kadar hamileyken hep aman nazar değer diye çoğunu yayınlamadım ultrasonlarımın. Ama doğumdan sonra bu mucizevi yolculuğu yayınlamayı çok istiyordum. İşte vakit o vakit. Özellike 4D ultrasonun nasıl acayip bir duygu olduğunu anlatmak zor. Karnımdaki bebeğin nasıl birine benzediğini 5. aydan itibaren biliyordum. Özellike son haftalarda yüzü dönük olan bebeği görmenin zor olmasından dolayı pek 4D bakılmıyor ama 38. haftada doktorumu bile şaşırtan bir poz verdi ki Erin.. hepimiz bir dakika bakakalmıştık. Doktorum bu haftada ilk defa bu kadar net bir görüntü aldığını söylemişti. Şimdi doğumdan sonraki ilk fotoğraflarına bakınca bu görüntülerin ne kadar net olduğunu göstermek için paylaşmak istedim burada.
– Daha büyük görmek için fotoğrafların üstüne tıklayabilirsiniz.Bende bu arada ne halden ne hallere geldim 🙂

İşte Ben Böyle Bir Hal İçindeyim

Ayça Oğuş — Thu, 29 Mar 2007 14:39:23 +0000

Birikiyorum..
Biriktim..
Geceleri uyurken tam 13 gündür neler yazacağımı toparlamaya çalışıyorum, cümleler su gibi akıyor beynimden oysa yazacak halim hiç yok.
Minik Erin ağlıyor ben ağlıyorum, gülüyor ben ağlıyorum, uyuyor ben ağlıyorum, kucağıma alıyorum ağlıyorum, beceremiyorum ağlıyorum, öğreniyorum yine ağlıyorum.. lohusalık mı annellik mi bilemiyorum ama dibine kadar yaşıyorum. Gözyaşlarım akıp duruyor; ağlama sütün gider diyorlar ama ben ağladıkça artıyorum sanki.
16 Mart Cuma gününden beri yaşadığım heyecanın tarifi yok, bir rüyanın içerisine düşmüş sanki Erin uyurken gülmesini sağlayan meleklerimle koşuşturuyorum.

En baş meleğim,
eşim – bakma öyle “eş” değiliz ama sen benim yarımsın-
canım,
güneşim,
sevgilim Alpay’ım; 9 ay boyunca önüme yemek yapıp koymaktan ameliyathanede elime tutmaya kadar her türlü desteği verdiğin için bu kadar kolay oldu herşey. Sen olmasaydın bu kadar cesur olamazdım, bu kadar sıkı sarılamazdım hayata ben.
Annem; daha iki aylık hamileyken “yapamayacağım anne” diye boynuna sarılıp ağladığımda bile bir anne olarak ne kadar güçlü olduğunu, ve bir annenin ne kadar güçlü olması gerektiğini bana anlattığın, öğrettiğin, eve geldiğimizden beri nefesini ensemden eksik etmediğin, kollarımın düştüğü gecelerde bebeğime iyi baktığın, yine “yapamayacağım anne” diye ağladığımda güç verdiğin için kelimelerim sana eksik kalıyor.

“Şikayetiniz nedir?” sorusuna “ee.. hmm hamileyimn ben” diye cevap veren benden 9 ay boyunca bir kere bile bıkıp usanmadan her telefonuma cevap verdiği, beni her konuda aydınlattığı, huzur dolu bir hamilelik, son derece eğleceli, “çakkıdı’lı – kenan doğulu’lu” bir ameliyat geçirttiği için sevgili doktorum Alper Mumcu’ya;
elimi bir saniye bile bırakmayan, aslında mesaisi bittiği halde ameliyatıma giren sevgili Bahar’a,
ben istedim diye gelen anestezi uzmanı Ömür Erçelen’e,
ilk kontrollerimizi yapan çocuk doktoru Canan Okuyucu’ya
ameliyathanede kaç kişi vardı bilemiyorum isimlerini hiç duymadım ama onlar benim meleklerimdi: hepsine ,
yeni doğan bebek odası hemşirelerinin tümüne,
doğum katı hemşirelerinin tümüne..
her türlü hastane sorunuma çözüm bulan Feride’ye:
siz olmasaydınız bu kadar eğlenemezdim..
siz olmasaydınız taşikardi geçirirken gülemezdim,
bana bu kadar güzel bir tecrübe yaşattığınız, her adımı geçmemi, öğrenmemi sağladığınız için teşekkür ederim.

Kıpkırmızı suratımla ameliyathaneye gitmeyi beklerken “ aa ellerin titriyooo yapma” diyen aslında kendi elleri titreyen, duygularını içinde yaşayan ama gözlerime akıtan kardeşim Tuğçe,
Elinde fotoğraf makinesi kamera ile ameliyathaneye kadar Alpay ile beraber inen, bizi bırakmayan Turgay,
Odama getirilirken herkesin Erin’i seyrettiği dakikada asansörün önünde beni bekleyen ve gözlerinin içi gülen Eray,
Bir gece önce uyanıp uyanıp heyecanlanan kayın-annem/ kayın- babam
Eltim Gülay, Kuzenim Selva, Özden Teyzem , Minik Su..
Bana aile olmanın gücünü yaşattınız.. hepinizi çok seviyorum

Son dakika haberimle koşup gelen harika karelerimizi yakalayan Yıldırım Çelik,

tek tek isimlerini yazamayacağım kadar çok arkadaşım..

Beni hiç yalnız bırakmadınız. Keşke aklım başımda olsaydı da hepinizle hastane odasında birer kare fotoğraf çekseydim.

Ve web sitemi her gün ziyaret eden tüm uzak dostlarım. Yüzlerinizi bilmiyorum ama sizi çok iyi tanıyormuşım gibi bir hissim var. Yazılarınız bana hep güç verdi.

Hiç seyredemeyeceğim zannettiğim, Alpay’ın 2 sene kadar görmek istemediği ameliyatımı seyrettim..
Bir bahar havası esmiş ben fark etmemişim, bir de fonda Candan Erçetin çalmış; duymamışım.. :

İşte ben böyle bir hal içindeyim;
bazen bilmeyerek ne yaptığımı
iyi, kötü, güzel, çirkin her biçimdeyim…

Hala heyecanlıyım, hala titriyorum, hala gözlerimde uyku damlaları. Elimde mavi bir nüfus kağıdı; orada şöyle diyor:
Anne Adı : Ayça Kadriye..
İşte ben böyle bir hal içindeyim

Erine gelen tebrik mesajları

Ayça Oğuş — Thu, 22 Mar 2007 17:54:27 +0000

17 Mart 2007
SUMRU SEZGİN
Aycacigim, Bebek gelmissss…. Resmini gordum, cok tatliiii…. Annesiyle babasiyla, uzun ve mutlu bir yasami olsun bebisin… Guzel annecigim, seni de kutluyorum ve opuyorum. Sevdiklerinle guzel bir yasamin olsun.

17 Mart 2007
SABAHNUR KOMSU BLOGGER:)
aman yarabbim! aynı annesi:) masallah.. hosgeldin erin bebek, sefalar getirdin.. tebrikler aycacım.

17 Mart 2007
GÜLAY OĞUŞ
Hoş geldin, İyiki doğdun Erin… Hayatınız boyunca iyilikler güzellikler sizinle olsun,sıcak yuvanızdan

17 Mart 2007
DİLARA SU Allah analı babalı buyutsun cok tatlı mutluluklar yeni aıle ferdınızle..

17 Mart 2007
FERİDE-MURAT ERTEN
sevgili erin bebek dünyamıza hoşgeldin…uzun bir bekleyişten sonra işte bizim dünyamız.ayça ve alpay bebeğiniz ve size birlikte uzun yıllar mutluluklar diliyoruz.sevgiler…

17 Mart 2007
TUNÇ ÖZYÜREK
anaaaaaaaam yerim ben bunu brad pitt olcak bu maşallah…:D

17 Mart 2007
ESRA -İSMAİL ÇOLAK
Hoşgeldin Erin Bebek. Bir ömür boyu sağlık ve mutluluk dolu günlerin olsun;sevdiklerinle ve seni sevenlerle ol daima… Şans seninle olsun…

17 Mart 2007
ÇİĞDEM&REŞAT&ONUR KURTULUŞ
Hoşgeldin Sevgili Erin Bebek Artık sende aramızdasın sonunda sende bu hayata adımını attın. Anneciğin, babacığın ve tüm ailenle beraber sevgiyle,sağlıkla,başarıyla,mutlulukla dolu bir ömür dilerim. Tüm güzellikler seninle olsun canım. Sevgilerimle.

17 Mart 2007
ÇİÇEK & VOLKAN ÜSTÜN
Sevgili Ayça & Alpay, Tatlı bebeğinizle birlikte ömür boyu sağlık ve mutluluklar diliyoruz. Hoşgeldin dünyaya Erin bebek !!! Seni heyecanla bekliyorduk nihayet geldin işte :))

19 Mart 2007
ŞÜKRİYE MUŞLU
6 Fen A nın sevgili torunu Erin bebek aramıza hoş geldin.Sana sağlıklı mutlu sevgi dolu bir yaşam diliyorum. Tüm sevdiklerinin gözü aydın.. Şükriye Erkan Kıvanç

19 Mart 2007
MELTEM-ONUR KUMTEPE
Sevgili Ayça ve Alpay, İşte şimdi çok güzel bir aile oldunuz 🙂 Erin bebeğe sizlerle birlikte çook uzun yıllar sağlık ve mutlulukla yaşamanızı dilerim.Sevgilerimle,

19 Mart 2007
CANAN-UMUT HATUNOĞLU
Hoşgeldin ERİN Bebek Sevgili Ayça-Alpay Erin bebekle beraber sizlere bir ömür boyusağlık ve mutluluk dolu bir yaşam diliyorum …

19 Mart 2007
FİDAN KURT
Sevgili Ayça & Alpay; Sonunda pinik kuşunuz geldi… Hayırlı olsun arkadaşlar. Çok tatlı maaşallah. Baştan şanslı çünkü sizinki gibi bir aileye geldi.Allah bu şansını devam ettirsin. Üçünüze de sağlıklı, huzurlu ve mutluluk dolu bir hayat diliyorum.

19 Mart 2007
GÜLSEREN-DEMET-ŞULE
Erin bebek aramıza hoşgeldin. Annen ve baban seni çok beklediler tabiki bizde. Şansın bol olsun…

19 Mart 2007
SABANCI ÜNİVERSİTESİ MALİ İŞLER BİRİMİ
Ayça hanım, Sizleri sevgi ile kucaklıyoruz. Cıvıltısıyla yaşamınıza bahar getirsin Erin bebek. Sağlıkla, mutlulukla büyütün bebeğinizi.

19 Mart 2007
EYLEM SEVDA OTURAN & MEHMET OKMEN
HOŞGELDİN ERİN BEBEK HERKES DÖRT GÖZLE SENİ BEKLİYORDU…

19 Mart 2007
TUĞÇE & FATİH TAHA
Şaka gibi… Ayça anne olmuş ve ben bir tebrik mesajı yazıyorum:) 4 Kg’lık tatlı, bir o kadar yakışıklı, maşallah:) Sevgili Alpay ve Ayça (Bu arada Rasim kim??:P) Allah Erin’i analı babalı ballı ferrarili büyütsün,sizi tebrik ediyorum, mutluluğunuz hep bugünkünkü kadar çok olsun, ne kadar da güzel bir şey yaptınız böyle…:)) Darısı başımıza.

19 Mart 2007
EBRU-SERKAN-FERDA
bu erin bebek muhteşem bir şeyyyy.. hayatı sağlık şans dolu olsun hayatınıza en büyük mutlulukları getirsin inşallah… allah hepinizi birbirinize bağışlasın…

20 Mart 2007
BELKIS-AYŞE
hoş geldin Erin bebek sana sevdiklerinle birlikte sağlıklı bol şanslı bir ömür dileriz. Seni mıncıklamak için dört gözle bekliyoruz.

20 Mart 2007
AYŞE- NEŞE
Erin bebeğe aramıza hoşgeldin diyoruzzzzz 🙂 Annen seni o kadar çok beklediki sonunda sana kavuştu bu mutluluğun bir ömür boyu sürmesi dileklerimizle 🙂

20 Mart 2007
KURS ARKADAŞLARINIZ
çok tatşlı bir bebek hepimiz öpüyoruz kurs arkadaşlarınızz…. darısı bizee (zübeyde de)

20 Mart 2007
FERDA İLBAY
ayca’cigim, bebisi simdi gordum en az senin kadar guzel omur boyu her seyi cok cok guzel olur insallah.hastaneye gelemedim cok durustce soyluyorum unuttum nufus kagidima say:))) hepinizi opuyorum ferda abla

21 Mart 2007
FURKAN AKÇAKIL
erin bebeğe allah uzun ömür versin sizede hayırlı evlat versin…bizede görmeyi nasip etsin…

22 Mart 2007
CİHAN & SEYHUN DURU
çok tatlı bişi bu yaaaaa.. ömür boyu hep beraber çok sağlıklı ve mutlu olun inşallah:) darısı başımıza:)

22 Mart 2007
DİDEM KIZILKAYA
Sevgili Ayça ve Alpay, Erin’in resmini şimdi gördüm, maşallah çok tatlı:) Yaşam boyu sağlık mutluluk diliyor ve tekrar tebrik ediyorum.. Sevgiler

Doktor zamanı

Ayça Oğuş — Wed, 21 Mar 2007 09:25:50 +0000

Hastanedeyken doktor benim sarılığım olduğunu o yüzden kontrol için 2 gün sonra bizi görmek istediğini söyledi. Sarılık için iki gün boyunca sürekli emmem gerekiyor diye annem gırtlağıma boğazıma sütleri tıkadı ama kim şikayetçi ki bundan .. 😀 Birde hiç göstermeyen ama kocakarı adetlerini iyi bilen teyzem sarılık için sarı giyinsin dedi diye bu sıcakta sarı yeleği giydirdiler bana.

Giyindik kuşandık ve hastanenin yolunu tuttuk Annem benim hastaneden çıkarken giymem için aldığı ama küresel ısınmaya kurban giden kadife montumu giymem konusunda oldukça ısrarlı olduğu için pişerekten hastane yolunu tuttuk.

Annem kendi kendini yine evham ve de panikle yerken doktor sarılığımın bacaklara inmediğini 1 ay içerisnde geçeceğini söyledi birde doğum kilomu yine annemin evham ve de paniği ile emzirdiği sütler sayesinde 10 gr aştığımızı öğrendik.

Şişko olcam anne ben yaaa…

İşte geldim burdayım ben bu işte ustaayyıımmm:)

Ayça Oğuş — Sun, 18 Mar 2007 19:58:51 +0000

3.kat 3303 nolu odada, 14:44 de sesini duyup hayatımın erkeği olduğunu hissettiğim balkabağım lolipop şekerim ben seni severim “Erin”imle uykusuz her gecelere antrenman yaparken sesimi bir duyurmak iyi olduğumu söylemek istedim.

Herşey yolunda gitti, gidiyor, gidecek .. ben yine en kısa zamanda yeni maceralarımızla burada olacağım.

Beni yalnız bırakmayan tüm aileme, arkadaşlarıma, uzak dostlarıma sonsuz teşekkür ederim..

Bu çok keyifli bir iş miş;)

tüm hamilelere buradan sesleniyorum : keyfine varııınnnnn.. her dakika bu duygu yaşanmıyor ..

3. gün

Ayça Oğuş — Sun, 18 Mar 2007 15:10:00 +0000

İlk akşam hastanede babam bizimle kalmıştı ve hemşireler gelmeyince beni eline almak durumunda kaldı 🙂 İlk defa olmasına rağmen hemşireleri çok güzel gözlemlemiş çok rahat ettim kucağında.
Dün akşam anneannem bizimle kaldı. Sabah kalktık annemle anneannem kahvaltısını ettiler ve beni küvetimde – beni koydukları kutu gibi şey küvet olsa gerek 😀 – yüzüstü bıraktılar. Bende başımı kaldırıp öbür tarafa çevirmek istedim ama beceremedim. Bir süre sonra bir daha denedim. Annem ve anneannemin şaşkın bakışları içerisinde 3. günümde başımı sağdan sola çevirdim. Ne var bunda şaşıracak anlamıyorum hala ben aylardır çeviriyorum başımı zaten 😀
Bugün ilk defa teyzem ve anneannemin gözleminde annem altımı değiştirdi.. inşallah becerecek bu işi

Bir değişiklik var ama

Ayça Oğuş — Fri, 16 Mar 2007 14:00:40 +0000

Henüz anlayabilmiş değilim. Sanki anneme sıcaklar basıyor çünkü ben yerimde duramıyorum. Dün akşam ev kalabalıktı uzun zamandır bu kadar çok kişi yoktu bizim salonda hep sessizce müzik dinliyorduk annem ise hep daha sakindi ama dün gece bir gariplik vardı ve bugünde devam ediyor.

Birşeyler dönüyor bugün etrafta ama ben anlamıyorum. Bir odaya girdi annem ve yüzü gözü kızarana kadar tansiyonu yükseldi. Beni okşayıp duruyor bende ona iyi olduğumu anlatmaya çalışıyorum ama galiba anlamıyor. Popomu karnından çıkarırcasına itityorum ama beni duymuyor bile.. birşeyler çeviriyorlar ama ben hiiiçç anlamıyorum.

Sonra anneme ve babama garip şapkalar giydirdiler, anneme bir iğne yaptılar ve O artık bacaklarını, beni pek hissetmemeye başladı. Bütün bunlar çok kısa sürede oldu ben hala ne oluyor diye anlamadan birileri benim boğazımdan çekiştirmeye başladı.

Sonra bir baktım ki karşımda bir sürü ağzı maskeli insan bana birşeyler yapıyorlar bende avazım çıktığı kadar bağırıyorum.Annem bu sesi duyduğu zaman saate bakmış.Doktorlar 14:43 te doğduğumu söylediler ama annem ilk sesimi 14:44’te duymuş.Böylece doğum günüm 16 Mart 2007 saatim 14:44 olarak tarihe geçti Oğuş ailesinde.

Ben böyle bağırdığım için herhalde sarıp sarmalayıp beni anneme götürdüler. Babamda oradaydı ama o bizim fotoğraflarımızı çekiyordu ama o da beni aldı kollarına ve benim popomu ısıracağını söyledi.Sonra beni yine anneme verdiler ve sonra ayrıldık, beni bir sürü bebeğin olduğu bir odaya götürdüler.

İğneler yaptılar, yıkadılar, bir kutunun içine koydular. Ben o kutunun içinde yüzüstü yatmak istemedim ve sol bacağımla kendimi yana çevirdim ve dışarıdan çok büyük bir ses geldi.Beni seyreden takım ciyak ciyak döndüm diye bağıyor hemşireler ise onları sessizliğe davet ediyordu. Ne var ki canım ben aylardır böyle popomu kaldırıp yan dönüyorum çok zor bir şey değil ki. Hemşire beni yine yüz üstü çevirdi ben yine dönmeyi becerdim ama :)Ama beni çok beğendi hemşire ablalarım.Yıkayıp saçlarımı taradılar bir güzel giydirdiler ve fotoğrafımı çektiler.

Sonra beni bir arabanın içerisinde babamla beraber annemin olduğu odaya götürdüler.

Ve bugün tam 9 ay sonra annem ve babamla buluştum.

21.Hafta 1 Gün

Ayça Oğuş — Fri, 03 Nov 2006 16:03:03 +0000

Bugün kontrole gittik sonunda teknolojiye yenildim:)gerçekten öğrenmek istemeseydim bile görücekmişim pek kaçırılacak bir görüntü değil, hoş ben hala kalbine koluna parmaklarına bakmaktan pek anlayamadım ama Alpay pek kaçırmamış: “şu balon gibi yukarı çıkan şey pipisi mi ? “dedi….benim anlamam için bütün görüntüyü geri sarmak gerekti.. sonunda gördüm,şu an alttaki görüntüde bilmem benden başka kimin anlayabileceği bir pipisi var çocuğumunnnnn:)
İlk görüntüde ise ayak parmakları,ikinci görüntü önden yüzünün görünüşü.
456gr olmuş 🙂

16.hafta

Ayça Oğuş — Wed, 27 Sep 2006 14:15:44 +0000

Sulugöz Naciye

Ayça Oğuş — Wed, 13 Sep 2006 13:59:01 +0000

Tam bir sulu göz oldum sürekli ağlıyorum ki hatta bugün Alper Bey’e telefon edip ben neden bu kadar ağlıyorum gibi saçma bir soru sordum.Yani neden ağlıyorum diye bile ağlıyorum.Belki de Alpay da yok onunda mı etkisi var acaba diyorum, hiç bu kadar uzun konuşmadan ayrı kalmamıştık. Hatta pazar günü ilk defa hareketini hissettim çocuğumun elimin altında bütün gece ağladım, Alpay’a gösteremediğim için ağladım. Aslında sebep aramıyorum o an aklıma olan her şey ağlamama neden olabiliyor. Tabii bu arada güzel şeyler de oluyor yani hareketini hissetmem bence çok güzel bir heyecandı bütün gece ağlayarak kutlamak manyaklık .. di mi ?? Sanırım aklım biraz Kaçkarın serin yaylalarında biraz Alpay’da kaldı..
Turkcell iki dağ arası çekmiyo celocan :S
Sonra Şirin ve Annem ve bilimum Anne eşrafı çocuğuma isim taktı fark ettim ki bende artık O’ndan bahsederken “AÇEMA” diye bahsediyorum ..
Açema’nın birde ilk hediyeleri geldi. Pelin ona Almanya’dan bir şapka ve spor ayakkabı getirmiş. Ayakkabıların yanında 87 numara yazıyor şapkanın da tepesinde kulak gibi bişileri var, kedi kulağıda denebilir şeytan kulağıda..:)

Ve ben bütün bunlar olurken sadece ağlıyorum …Bugün 14. hafta bitti .. 3,5 aylık olduk artık ..