yenidoğan sarılığı – Pinik-Kuş | Ayça Oğuş Blog

Doktor zamanı

Ayça Oğuş — Wed, 21 Mar 2007 09:25:50 +0000

Hastanedeyken doktor benim sarılığım olduğunu o yüzden kontrol için 2 gün sonra bizi görmek istediğini söyledi. Sarılık için iki gün boyunca sürekli emmem gerekiyor diye annem gırtlağıma boğazıma sütleri tıkadı ama kim şikayetçi ki bundan .. 😀 Birde hiç göstermeyen ama kocakarı adetlerini iyi bilen teyzem sarılık için sarı giyinsin dedi diye bu sıcakta sarı yeleği giydirdiler bana.

Giyindik kuşandık ve hastanenin yolunu tuttuk Annem benim hastaneden çıkarken giymem için aldığı ama küresel ısınmaya kurban giden kadife montumu giymem konusunda oldukça ısrarlı olduğu için pişerekten hastane yolunu tuttuk.

Annem kendi kendini yine evham ve de panikle yerken doktor sarılığımın bacaklara inmediğini 1 ay içerisnde geçeceğini söyledi birde doğum kilomu yine annemin evham ve de paniği ile emzirdiği sütler sayesinde 10 gr aştığımızı öğrendik.

Şişko olcam anne ben yaaa…

İşte geldim burdayım ben bu işte ustaayyıımmm:)

Ayça Oğuş — Sun, 18 Mar 2007 19:58:51 +0000

3.kat 3303 nolu odada, 14:44 de sesini duyup hayatımın erkeği olduğunu hissettiğim balkabağım lolipop şekerim ben seni severim “Erin”imle uykusuz her gecelere antrenman yaparken sesimi bir duyurmak iyi olduğumu söylemek istedim.

Herşey yolunda gitti, gidiyor, gidecek .. ben yine en kısa zamanda yeni maceralarımızla burada olacağım.

Beni yalnız bırakmayan tüm aileme, arkadaşlarıma, uzak dostlarıma sonsuz teşekkür ederim..

Bu çok keyifli bir iş miş;)

tüm hamilelere buradan sesleniyorum : keyfine varııınnnnn.. her dakika bu duygu yaşanmıyor ..

3. gün

Ayça Oğuş — Sun, 18 Mar 2007 15:10:00 +0000

İlk akşam hastanede babam bizimle kalmıştı ve hemşireler gelmeyince beni eline almak durumunda kaldı 🙂 İlk defa olmasına rağmen hemşireleri çok güzel gözlemlemiş çok rahat ettim kucağında.
Dün akşam anneannem bizimle kaldı. Sabah kalktık annemle anneannem kahvaltısını ettiler ve beni küvetimde – beni koydukları kutu gibi şey küvet olsa gerek 😀 – yüzüstü bıraktılar. Bende başımı kaldırıp öbür tarafa çevirmek istedim ama beceremedim. Bir süre sonra bir daha denedim. Annem ve anneannemin şaşkın bakışları içerisinde 3. günümde başımı sağdan sola çevirdim. Ne var bunda şaşıracak anlamıyorum hala ben aylardır çeviriyorum başımı zaten 😀
Bugün ilk defa teyzem ve anneannemin gözleminde annem altımı değiştirdi.. inşallah becerecek bu işi

Bir değişiklik var ama

Ayça Oğuş — Fri, 16 Mar 2007 14:00:40 +0000

Henüz anlayabilmiş değilim. Sanki anneme sıcaklar basıyor çünkü ben yerimde duramıyorum. Dün akşam ev kalabalıktı uzun zamandır bu kadar çok kişi yoktu bizim salonda hep sessizce müzik dinliyorduk annem ise hep daha sakindi ama dün gece bir gariplik vardı ve bugünde devam ediyor.

Birşeyler dönüyor bugün etrafta ama ben anlamıyorum. Bir odaya girdi annem ve yüzü gözü kızarana kadar tansiyonu yükseldi. Beni okşayıp duruyor bende ona iyi olduğumu anlatmaya çalışıyorum ama galiba anlamıyor. Popomu karnından çıkarırcasına itityorum ama beni duymuyor bile.. birşeyler çeviriyorlar ama ben hiiiçç anlamıyorum.

Sonra anneme ve babama garip şapkalar giydirdiler, anneme bir iğne yaptılar ve O artık bacaklarını, beni pek hissetmemeye başladı. Bütün bunlar çok kısa sürede oldu ben hala ne oluyor diye anlamadan birileri benim boğazımdan çekiştirmeye başladı.

Sonra bir baktım ki karşımda bir sürü ağzı maskeli insan bana birşeyler yapıyorlar bende avazım çıktığı kadar bağırıyorum.Annem bu sesi duyduğu zaman saate bakmış.Doktorlar 14:43 te doğduğumu söylediler ama annem ilk sesimi 14:44’te duymuş.Böylece doğum günüm 16 Mart 2007 saatim 14:44 olarak tarihe geçti Oğuş ailesinde.

Ben böyle bağırdığım için herhalde sarıp sarmalayıp beni anneme götürdüler. Babamda oradaydı ama o bizim fotoğraflarımızı çekiyordu ama o da beni aldı kollarına ve benim popomu ısıracağını söyledi.Sonra beni yine anneme verdiler ve sonra ayrıldık, beni bir sürü bebeğin olduğu bir odaya götürdüler.

İğneler yaptılar, yıkadılar, bir kutunun içine koydular. Ben o kutunun içinde yüzüstü yatmak istemedim ve sol bacağımla kendimi yana çevirdim ve dışarıdan çok büyük bir ses geldi.Beni seyreden takım ciyak ciyak döndüm diye bağıyor hemşireler ise onları sessizliğe davet ediyordu. Ne var ki canım ben aylardır böyle popomu kaldırıp yan dönüyorum çok zor bir şey değil ki. Hemşire beni yine yüz üstü çevirdi ben yine dönmeyi becerdim ama :)Ama beni çok beğendi hemşire ablalarım.Yıkayıp saçlarımı taradılar bir güzel giydirdiler ve fotoğrafımı çektiler.

Sonra beni bir arabanın içerisinde babamla beraber annemin olduğu odaya götürdüler.

Ve bugün tam 9 ay sonra annem ve babamla buluştum.