Bir yunusa dokunabilmek en büyük hayalim oldu. O zamanlar Türkiyede yunusa dokunabilecek pek bir yer yok tabii..denizlerde dokunmak zaten ütopik bir durum. Lise yıllarında hep vapurla gidip gelirdim okula ve benden başka herkes yunusları görürdü. Ne zaman denizde yunuslar dans etse” aa Ayça baaakk yunuslar “diye bağırırdı herkes bana ama ben dönüp baktığımda hiç görünmezlerdi. Tanrıların bir oyunu herhalde, görürsem basıp gitmeye çalışırım diye korkuyorlar diye saçma düşüncelerim vardı. Hiç bir zaman yunus görmedim taa ki Likya turuna çıktığımızda seneler sonra Antalyadaki Dolphinlandin kapısına kadar gidip de kapalı olduğunu görene kadar. O gün tatil günleriymiş!!.. içeriye giremeyeceğimizi söyleyen görevlinin karşısında birden gözlerim yaşarınca zavallı çocuk bizi içeri aldı. İlk defa orada gördüm bu dünyanın en güzel ve mükemmel canlısını. Heyecandan dudaklarım ellerim titredi: dokunmaya korktum. Öyle uzaktan göründüğü gibi değil ki: heybetli, kocaman bir canlı!!.. cesaret toplayıp yüzünü sevdim.. o kadar..yolumuz devam ediyordu daha fazla duramadık..Birgün yüzeceğim, size dokunacağım diye söz verdim.. o gün daha gelemedi 🙂 //ara not: bu sevgimden ilk dövmemi yunus yaptırdım. Hamileyken balina gibi oldu ama şimdi yine küçük bir yunus olarak benimle yaşıyor :)//

Yıllar geçti ve sonunda İstanbul’a bir yunus gösteri merkezi kuruldu. Ve bugün benim oğlum benim 24 yaşında gördüğüm bu muhteşem varlığı izleme şansını yakaladı. İlk başta balina,fok balığı,mors falan çıktı.. pek etkilenmedim hatta orayı desteklediğim için pişman bile oldum ne de olsa sirke gitmeme kararı ile aynı durum. Yaşaması gereken yerler engin denizlerken küçücük havuzlara tıkıyorlar ortalama 700 kiloluk canlıları. İki balığa gösteri yaptırıyorlar // iki balık dediğim kova kova balıklar//.. Neden sonra bir yunus fırladı havuzun ortasından.. Erin zaten kocaman balıklara bu kadar yakın olmanın şaşkınlığı içinde anlamaya çalışırken benim kalbim orta yerinden fırladı yunusla beraber.. gözlerim doldu yine.. havuza atlayıp sarılmak geldi içimden..yine de yaşamaları gereken yer denizler diye düşünüyorum. Gidip desteklediğimiz için çok üzgünüm şimdi!