Kışa girmeden sonbahardan bir gün daha çaldık dün.. kızaran çitlembiklerin üzerine vuran sımsıcak güneş içimizi de ısıttı….bugün biraz yorgun ve de havanın karanlık olmasıyla içim de karanlık olsa bile dünün hafifliğini ağır bastırmaya çalışarak pazar günümüzü Alpay’a daha az zehir etmek için ciddi bir çaba harcıyorum..bu PMS in pre-si post-u falan yok..sendrom sendromdur!! yapacak onca ütü,yağmurdan kir içerisinde kalmış pencerelerin çerçeveleri-off Allah’ım ne zaman silebileceğim -banyo dolaplarının montesi-evet evet banyo dolapları aldık.. ne muhteşem olacak artık 🙂 -,yemek,nedense bugün uyku saatleri şaşarak uyumayan şimdi de gece uykusunu kimbilir kaçta yapacağını bilmediğim henüz uyanmadığı bir uykuda olan oğlum Erin-ruhumun en yüksek vatlı ışığı-.. nedense bunca kalabalık içerisinde kendimi oldukça yalnız hissetmem..suçlusu doğanın dengesi PMS diyorum başkada birşey değil.. hep hamile olsak ?? olmaz mıydı ??

Yemekte bir bardak şarap alır mıydınız??
İyi geliyor.. hele ki uzun süredir içmeyince arada azıcık damlatmak yumuşatıveriyor gözleri.. uyumak mı?? kafamı koysam minişim uyanır..
Alt kata yeni taşınan komşularımızın apartmanda yaşamayı son derece kuralları ile  biliyor olmasına !! kafayı takmam da cabası….
Ne diyordum??
Dün güzel bir gündü..

Esas amaç Ethem Kocabaşın vereceği Zihnin Şifresi seminerine gitmekti.. bir güzel sabah kahvaltısını annemde yapıp sonra kendimizi caddeye attık..iki babanın ellerinde bebek arabasıyla dolaştığı ilginç görüntüler -yurdum babası için değişik sonuç itibari ile- içerisinde güneşi içimize çeke çeke dolandık öyle ki “seminere gitmesem mi ??”sorusu birden ağır bastı.. ama Erine’e sorumluluğum daha ağır..
Birer kahve içip gezimizi bu seferlik kısa tuttuk.. belki bir daha bu aralar pastırma yazı yaşarız…ben seminere gittim annem ve Erin eve..