Sizin çocuğunuz nerede uyuyor yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Rahşan

Rahşan — Tue, 25 Dec 2012 11:42:19 +0000

İki çocuk annesiyim. Birine, herhangi bir yerden okuyarak değil ama kendimce bir uyku eğitimi verdim. Bir kere ağlamasına katlandım ve diğer seferlerde hep rahat bir uyku düzenimiz oldu. Bunu, izlediğim bir belgesel sonucu yapmıştım. Avlanmak zorunda falan olsaydık bebek zaten bazen korunmasız şekilde kalabilecekti. Yani insanoğlu bence bu kadarlık stress düzeyine alışık. Ama ikincisine uyku eğitimi vermedim. Daha doğrusu vermek istedim ama bir yaşına gelmişti, yani biraz geç kalmıştım, öbürü gibi kolayca geçemeyince ben de zorlamadım. 6-7 aylıkken çok kolay oluyor. İlk çocuğumu yatağına ne zaman yatırsam rahatça uykuya daldı, diğeri uykuya dalmada hep sıkıntı yaşadı. İkincisi için de keşke uyku eğitimi verseydim dediğim de oldu ama çok da takılmadım.
Asıl söylemek istediğim, her annenin kendince çözümleri olabilir. Hiçbiri kötü de olmayabilir. Çocuklar bunları travma olarak algılamaz, uyum sağlarlar. Siz kuralları olan bir anneyseniz de, çocuğuna çok bağlı bir anneyseniz de size uyum sağlarlar. Zaten ellerindeki tek ebeveyn siz olduğunuz için de bütün dünya öyle zannederler. Bunu kendi çocukluğumda yaşadıklarımdan biliyorum. Gerçekten travma oluşturan şeyler üzerinde zaten bir tartışma yoktur. Ama hangisinin daha iyi olduğu üzerinde tartışılan konularda anneleri suçluluk psikolojisine itmek de doğru değil. Sevildiğini ve ilgilenildiğini hisseden bir çocuk uyku eğitimi verildi diye sorunlu olmaz. Bunun için bir çok hatayı üst üste yapmak gerekir diye düşünüyorum. Benim çocuklarım ikisi de mutlu çocuklar. Uyku eğitimi sadece bana kolaylık sağlamıştı o kadar. Çocuklarda çok fazla fark oluşturmuyor yoksa. Bazen aslında çocukla birlikte yatmaya bizim ihtiyacımız oluyor onun değil diye düşünüyorum. Hayat bizi zorluyor ve o masum bedene dokunup onunla özdeşleşmek istiyoruz sanki.

Yazar: Ayça Oğuş

Ayça Oğuş — Mon, 03 Dec 2012 08:03:41 +0000

Çağdaş Gamze yorumuna yanıt olarak. Elbette:€

Yazar: Çağdaş Gamze

Çağdaş Gamze — Mon, 03 Dec 2012 01:42:47 +0000

Bu arada müsadeniz olursa annelerin tıklamama ihtimalini düşünerek, yazının tamamını sitenizin adıyla birlikte blogumda paylaşmak isterim.

Yazar: Çağdaş Gamze

Çağdaş Gamze — Mon, 03 Dec 2012 01:35:49 +0000

Hele şükür bir uzman da çıkıp, modaya uymayıp, en aşağı 18-19 yaşlarında bir kadını düşünmektense; dünyaya yeni gelmiş, bakıma, sevgiye ve şefkate muhtaç bebekleri düşünen bir açıklama yapmış. Yani özellikle anne olduktan sonra o kadar üzülüyordum ki bebeğine/çocuğuna uyku eğitimi verme adı altında yavrularımı dakikalarca ağlatan kadınları duyunca. Bence annelik güdüsü yetmiyor bile olsa en azından insanlar ben bu durumda olsam da bu bana yapılsa hoşuma gider miydi diye düşünse dahi böyle acımasızlıklar yapmazlar eğitim adı altında.

Yazar: Pınar

Pınar — Sat, 06 Oct 2012 12:14:00 +0000

Erdem yorumuna yanıt olarak. Biz 1 çocukla debelenirken sizin 3 silahsorleri anlatmanızı okudum.. Bizim ki de dert mi ya :)) bayıldım 3üzlerinize ve kolaylık diliyorum..

Yazar: Pınar

Pınar — Sat, 06 Oct 2012 10:44:40 +0000

şu anda 29. ayında olan oğlumla, ilk 23 ayımız neredeyse hiç uyumadan geçti. odasında uyumaya 2 aylıkken basladı ama bazen hastalık diş vb mantıklı nedenleri vardı bazen gerçekten anlam veremediğim şekilde 7-8 sefer uyanıyordu. alıp bizim yatağımıza getirmedim, “onun odasının da güvenli bir yer olduğuna” inandırmak için onun yanında uzandıgım da oldu oturdugum da, kucağımda uyuttugum da.sonuc olarak beraber olmamız onu tatmın edıyordu zaten.sonra nasıl oldu ne degıstı bılmıyorum ama 1 hafta ıcınde cocuk degıstı ve aralıksız uyumaya basladı. genellıkle şimdi 1 sefer uyanıyor, sabaha karsı yanıma gelmek ıstıyor, bazen de onun yatagında berbaer uyumak. nasıl ısterse ona uyum saglıyorum. psikologları dinlerim, cocuguma uygun seyler olursa önerileri de denerim. ama onu uzmeden. onun ıyılıgı ıcın bırsey yaparken onu uzmek veya caresız hıssettırmek ıstemem. neşeli uyumlu sevgı dolu bır cocuk ve bızı cok yorsa da bırcok kısı cok uslu oldugunu soyluyor. sevgi herseye yeter. bu tur seylerı elestrırken, kendı cocuklugumuzdan da ornek vermek daha dogru gelıyor bana. cunku sonucunu gormus oldugumuz bır yontem. ornegın ben 6 yasıma kadar annemlerın odasında uyumusum.. babamın ısrarı ıle. sonuc, odam ayrıldıktan sonra lıseye kadar gecelerı karabasanlar mı dedıler astral mı dedıler kırk turlu teshıs konan terorler yasadım. karanlıktan korktum yıllarca. ozguven sorunu yasadım..felaket zor bır blu cagı gecırdım. suan boyle bır ınsan olduguma ınanamıyorum o yıllardan sonra. kendı ornegımden anladım kı anne babanın sevgısı ve destegı cok onemlı, aynı zamanda cocuk mumkun oldugunda kendı odasında uyumalı, zorlamadan ve olay halıne getırmeden .. oğlumu ızlıyorum dınlıyorum ve ısteklerıne saygı duyuyorum. ıkna edebılırsem herseye motıve oluyor. nacızane onerım bırseylerı cocuklarımızı uzmeden ve kucaklayarak ogretmek..sevgıler.

Yazar: Neval Yilmaz

Neval Yilmaz — Tue, 11 Sep 2012 13:10:42 +0000

Aycacim bak guzel bir yazi buldum tam bu konu ile ilgili ce birlikte uyumaya devam fikrimden iyice emin oldum http://m2.milliyet.com.tr/News/NewsArticle.aspx?ID=1563678

Yazar: Neval Yılmaz

Neval Yılmaz — Mon, 10 Sep 2012 04:25:22 +0000

Doğa 20 aylık oldu özellikle bu aralar hep geceleri yanımıza gelmek istiyor once kendi odasında birlikte uyuyoruz yatırıyorum yatağına gece 4 gibi uyanıp yatağa götür beni diyor resmen işaret ederek. Ama işin tuhafı güzndüz uykusuna kendi yatağında kendi kendine yatabiliyor ben de yanındaki yatağa yatıyorum tabi odadan çıkamam o mümkün değil 🙂 ama gece aynısını yapalım diyorum yok illa yanındaki yatakta birlikte yatıcaz. Gündüz başka akşam başka gece başka. Ama biliyorumki hiçbiri ile uğraşmadan her gün her saat bizim yatağa yatırsam hemen uyuyacak. Ben o ne zamana kadar benimle uyumayı isterse uyurum çok seviyorum uyurken yüzümü okşuyor sarılıyor 🙂 Uyku eğitimi veremem bana göre değil evet sıkıntı çekiyorum çünkü akşam uykusuna yatırırken yanında bende uyuyakalıyorum bazen uzun sürüyor kızıyorum ama olsun çünkü o beni istiyor kucağını açmış al beni diyor yatağından nasıl bırakırımki hemen kıvrılıyor göğsüme. Bakalım kaç yaşına kadar sürücek bu durum 🙂

Yazar: Erdem

Erdem — Sat, 23 Jun 2012 07:42:51 +0000

13 aylik ucuzlerimizi evimize getirdigimiz ilk bes ay bizim yatak odamiza kurdugumuz karyolalarinda misafir ettik. Uyanana cabuk mudahele edebilmek icin mukemmel bir firsatti. Sonrasinda sorun yasamadan kendi odalarina taburcu oldular. Her yataga birer kamera ve odalarina kurdugumuz muzik sistemi aksam 9-10 dan sabah 8-9 kadar deliksiz uyumalari icin yeterli oldu… Son bir aydir aksam 9-10 11-11:30 a sarkmaya basladi; kesintisiz uyuyan bidiklar sanki aralarinda konusup anlasiyorlarmis gibi bir gece biri diger gece oburu yanimiza gelmek icin sabaha karsi uyanip miziklaniyorlar. Haliyle diger ikisini uyandirmamak icin uyanan bidik bizim yatakta bitiveriyor…Aliskanlik olmamasi icin mevcut odalarini mumkun oldugunca daha da huzurlu, sessiz, rahat, eglenceli, sakinlestirici bir ortama donusturmek ve sadece yatmadan yataya degil de gunduzleri de orada daha cok vakit gecirmelerine ozen gostermeyi dusunuyoruz.

Yazar: esra

esra — Fri, 22 Jun 2012 20:12:30 +0000

Bu konuda hep tedirgindim ve asla ağlaya ağlaya uyuması içime sinmedi.6 aylıkken yataklarımızı ayırdık ama uykuya geçerken ya da her uyandığında çağırdığında yanındaydım. Hiç bizim yatağımızda uyumayı talep etmedi benim ya da babasının yanına gelmesini istedi. Şimdi 4 yaşında yatağında mutlu ancak bu seferde ben ya da babası olmadan uyuyamıyor.Ve bende ağmasına asla dayanamıyacağım için uyuyasıya kadar yanındayız. Bu işin doğrusu yalnış nedir bilemedim.
Bu arada yavaş yavaş kendi başına uyuması için fikri olan varsa sevinirim.
Sevgiler
Çok yorum yapmasamda takibini hiç bırakmadım. Paylaşımların için çok teşekkürler.