Yarın günlerden 2. sınıf yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Ayça Oğuş

Ayça Oğuş — Sun, 23 Oct 2022 12:56:39 +0000

Fatih Kısa yorumuna yanıt olarak. Nerdeyse 10 sene gecmiş bu yazıya bugun yazdıgınız bu yorumla yeniden hatırladım göz yaslarıyla kudum kendi yazımı anki baskası yazmıs gibi tesekkur derim =) Hiç değişmiyor ebeveynlik galiba seneler gecse de .

Yazar: Fatih Kısa

Fatih Kısa — Sun, 23 Oct 2022 10:01:41 +0000

Çiğdem Keçeci Kelecioğlu yorumuna yanıt olarak. Neredeyse her ebeveyn benzer duygular, tereddütler ve tepkiler yaşamıştır sanırım.

Yazar: Ayça Oğuş

Ayça Oğuş — Wed, 11 Sep 2013 19:28:05 +0000

yeşim yorumuna yanıt olarak.

yeşimcim sen fazla kişiselleştirmişsin yazımı :=) benim yazılarımı uzun zamandır okuyan biri olarak erini pamuklara sarıp sarmalamadığımı bilirsin bence, bu yazı benim duygularım ve herkesin duyguları aynı olmak zorunda değil sence de öyle değil mi ? şimdi bir de erkek annesi ve kız babası olmak gibi de ayırabiliriz.. ve yazının neresinde pamuklara sarıp sarmaladığım hissiyatına kapıldığını çözemedim de açıkçası :=)
erine hiç ödev yaptırmadım yardım istemediği sürece de yaptırmayı hedeflemiyorum açıkçası kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenmeli ama hiç sınır koymamak ya da çok sıkı sınırlar koymak aynı noktalara varıyor bence arada çocuk olduklarını hatırlamakta fayda var.
ödev yapmayı sevmeme hakları var onlar henüz çocuk ! :=) ödevini yapmazsa okulda öğretmeniyle bu konuyu tartar canı oyun oynamak isterse ödev yapmak yerine tercih edebilir bunu kanımca.. zaten sınıftaki arkadaşları ödevlerini yaptıkça o da yapmaya başlıyor ama en baştan yapmak istemediğinde ” yoo olmaz bu senin sorumluluğun yapmalısın ancak sonra oyun oynayabilirsin” deme yolunu hiç seçmedim ben erinde.. canı yapmak istediğinde kendi başına yaptı istemezse oyun oynadı sonra sabah uyanıp ” benim ödev yapmam lazım” diye panikledi sonra yavaş yavaş ilerledi neyse uzattım sanırım ..
herkesin duygularını gösterme şekli ya da duygusallık derecesi farklı sen sen anormalsin ne ben ..
güzel bir yıl olsun hepimize

Yazar: yeşim

yeşim — Wed, 11 Sep 2013 16:14:02 +0000

bu yazdıklarınızla siz normal ben anormal bir anneyim diye düşünmekten kendimi alamıyorum . ayçacım selam bu arada, ela 72 aylık oldu ve bu sene 2.sınıfa geçti. yani ben 60 aylık çocuğunu ilkokul 1.sınıfa göndermiş bir çalışan anneyim.ela nilüfer hatun (nişantaşı) a gidiyordu , bu sene okulun 1. ve 2. sınıfları öğlenci, 3. ve 4. sınıfları sabahçı oldu diye ela’yı bebekte tam gün başka bir okula kaydettim. geçen sene sabah 8 – 11 arası kreşe gidip oradan 11’de okul servisi alıp 12.30 okula bırakıp akşam 17:30 okul bitiminde tekrar servis eve getiriyordu. bakacak ve bırakacak kimsesi olmayan insanlar ve çocuklar için okul tek yol. eğitim sistemi vs. hiç konuşmuyorum bile çünkü dünyada bu kadar sık değişen bir eğitim sistemli başka ülke olduğunu sanmıyorum. Allahtan ela’ya doğduğundan beri çalışan ve çalışmak zorunda olan bir ailenin çocucuğu olduğunu, sorumlulukları olduğunu ve bunları yerine getirmesini sürekli anlattığımızdan dolayı ela ile ilgili bir problem yaşamadık. (koskoca okulunun tek ve ilk 60 aylık çocuğu olduğu halde) ama okulun fiziki şartları ve öğretmeninin bir hayli sert mizacı nedeniyle zor zamanlar yaşamadığımız olmadı değil ama herşey gibi bu da geçti… ben sen dahil tüm anneler böyle duygusal hisli şeyler yazdıkça acaba bende bir problem mi var diye düşünüyorum? açıkçası bazende vicdan yapıyorum. ben çocukken okuldan döndüğümde önlükle masaya oturup ödevlerimi yapar – ertesi güne çantamı & önlüğümü hazırlar öyle otururdum. ela’ya da geçen sene böyle yaptığımı okul başlamadan anlatmıştım. baktım kızımda okuldan gelir gelmez anne bugün 3 tane ödevim var. hemen yapalım kaldıralım demeye başlayınca hayat daha bir kolaylaştı. çünkü sorumluluğunu bir an önce yerine getirirse kendi rahata erer diye düşünüyorum. tabii keşke koşullar daha farklı olsa gönül isterdi tabii ki sizler sanki bana göre evlatlarınızı pamuklara sarıyorsunuzda ben gönlü daha yırtılmış gibi mi davranıyorum bilemedim ki hangimiz çocuklarımıza iyilik yapıyoruz!? benim ki de yargılamak veya yermek değil farklı bir bakış açısınıda göstermek. ne kadar anne baba olsak ta maalesef ki her koyun kendi bacağından asılıyor , her bireyin kendi sorumluluğunu yüklenmesi gerekiyor. ela’nın bugün canım istemiyor, ödev yapmayı sevmiyorum, oyun oynamak istiyorum vs. vs. gibi lüksleri olamaz, olursa sonra kendi zorluk çeker. Ama sorumluluklarını yerine getirdiği anda kalan tüm boş vaktinde oyun oynasın, bisiklete binsin, tv izlesin, kitap okusun vs. vs… bu da benim bakış açım :)tüm çocuklara ve kendi kızıma güzel bir eğitim yılı diliyorum…

sevgiyle:)

Yazar: ESRA

ESRA — Mon, 09 Sep 2013 10:43:22 +0000

Ne güzel yazmışsın içimden geçenleri eline sağlık diyorum.

Yazar: Aysel Küçükrendeci

Aysel Küçükrendeci — Mon, 09 Sep 2013 00:56:05 +0000

@AycaOgus yorumuna yanıt olarak.

Merhaba Ayça
İnan bizler de sizin gibiyiz. Yarın inşallah güzel bir başlangıç olur hepimiz için. Tatil sonrası böyle hissetmeleri çok normal.Biz bile gergin oluyoruz. 🙁 Bu sene daha güzel bir okul dönemi yaşarız inşallah.
Sevgiler.
Aysel Küçükrendeci
(Metecan)

Yazar: Emine ızun

Emine ızun — Sun, 08 Sep 2013 23:58:13 +0000

Ayça duygulara tercüman olmakta üstüne yok.bu kadarmı iyi anlatılır.aynı hislere sahip olan birçok anne gibi hem hüzünlüyüm hem mutlu karmaşık duygular çok yoruyor insanı.geçen sene verip vermemekte çok kararsız olduğum bu okul konusunda çok pişman oldum 1sene daha yavrum çocuk kalsaydı sorumluluk vermeseydim keşke diyorum.artık geç biliyorum bu yüzdende 2. Sınıfa geçiyor olması beni hüzünlendiriyor.gözümde hsla bebek nedense alışamadım okul kavramına kendimi hazırlamadan biranda ödevlerin içinde buldum.en mutlu olmam gereken zamanda içimde değişik hisler var ona yakıştıramıyorum heralde haxır görmüyorum eğitim sisteminin içine girmeyi çok ağır geliyor sanki.bütüm benim durumumda olan velilere kolay grlsin bu sene hazmedermiyim bilmem.yine yazın bena duygu coşması yaşattı.ilk gün yazdığın yazı hala aklımda uygunsuz biyerde okumuştum nasıl gözyaşlarımı tutamadığkm tekrar aklıma geldi.ağlatma bizi😔
Kalemine sağlık mı derler ne derler bilemedim şimdi😊hepimize kolay grlsin.

Yazar: Senem

Senem — Sun, 08 Sep 2013 22:26:36 +0000

Ayca sen hatirlattin da simdi bu bakis acimla tekrar okuyayim dedim.

2010 senesinde alip bazi yerlerini ozenle cizdigim OSHO COCUK kitabinin simdi her paragrafi cizesim var 🙂 Hatta cocuklari okula gondermeyesim var. Uzatmayayim, zaten biliyorsun, anladin sen onu.. 🙂

Sonucta onlarin da benim de kapisindan mutlulukla girdigimiz bir yerde olmalarina sukur deyip devam ediyoruz..

Umarim Erin eglenceli bir sene gecirir, bol bol top pesinde kosturur, yazin mutlulugu okul hayatina ve kis gunlerine de bulasir 🙂

Sevgilerle.

Yazar: Zeynep Guler

Zeynep Guler — Sun, 08 Sep 2013 21:22:33 +0000

Bi kere yazdım telefondan,çıkmadı. Onay mı bekliyor yoksa tel hatası mı bilemedim.Yine yazıyorum. 🙂
Canım Ayçam,
Sonra devamını da okudum ve o “meşhur” foto hakkında ben de ne kadar yazmak istedim bilemezsin! Hem fikir olmayan,havalara sıçramayan tek ben değilmişim biliyordum. Ve de ilkokul birinci sınıfta ilk dönem karnesine “iyi” getiren nadir çocuk
lardan biri de benimkisi, “okul kültürüne uyum”=iyi. Yalnız değilmişim. Hislerimi öyle güzel dile getirdin ki…
Ada bu yıl 3. sınıfa yeni bir okulda başlıyacak demiştim sana. Diliyorum ilk iki senede yaşadıklarımızın devamı olmaz. Çocuğum ödev,ödev,ödev-ceza,ceza,ceza altında ezilmez.
Hepimize huzurlu ve keyifli bir yıl diliyorum. Okul denen illet ışığımızı söndürmesin.
Erin’i de çok öperim.Sevgiler canım.

Yazar: Zeynep

Zeynep — Sun, 08 Sep 2013 20:35:25 +0000

Canım Ayça,
Yazının devamını okudum ve o meşhur fotoyu görünce
dedim tek ben değilmişim bu fotodaki kadın gibi hissetmeyen
ve dediğim gibi, birinci sınıfta ilk dönem karnesinde “okul kültürüne uyum” habesinde
“iyi” getiren tek çocuk benimki de değilmiş. Sana nasıl katıldığımo
anlatamam! Ve iki senedir okul denen şu illetten ne çektik biz biliriz.
Şimdiden oğlumuzu kaybetmiş gibi hissediyoruz kendimizi.
3.sınıfa başka bir okulda başlıyor(uz). Hepimize
hayırlı olsun. Keyifli ve huzurlu bir yıl olsun.