Yarı yıl tatili geldi, bizim okul da 1 hafta tatile bugün giriyor ama hastalık dolayısıyla aslında biz bir haftadır tatiliz 🙂 hepimiz evdeyiz. Hal böyle olunca gün içerisinde film seyretmemek olmuyor. TV seyretmesinden çok hoşlanmıyorum Erin’in ama film seyretmesinde sakınca görmüyorum. TV’de bir tek sabah okula gitmeden ballı zencefilini yerken 15 dakika minika kanalını seyrediyor onun dışında seyrettiği filmler var, hatta bunun için haftalık programı 🙂 Eğer film işini düzene koyamıyorsanız birlikte bir liste yapmak fena fikir değil. Listeye uyarak giderseniz film bittiğinde kapatma şansınız yüksek oluyor! 🙂
Erin televizyon seyretmeye 2 yaşını geçtikten sonra başladı. İlk seyrettiği kanal “animal planet” oldu. Harika hayvan belgeselleri olan bu kanal kurtarıcı oldu çünkü baby tv gibi kanalları hiç sevemedik ancak daha sonra Luli diye bir kanal ile karşılaştık. Baby tv’ye göre biraz daha keyifli, interaktif bir kanal. Bu kanalda da seçtiğimiz programlar vardı elbet mesela bir ablamız vardı elleriyle harikalar yaratıyordu ve sonunda bize güzel bir alışkanlık kazandırdı: El işleri – Burada – Burada – Burada – Burada – Burada  – Burada örneklerini görebilirsin. Televizyon’un anne karnındaki bebeği etkilediğini düşünürsek seçici olmakta fayda var. Hiç mi seyretmeyeceğiz? Tamamen televizyonsuz yaşayanlar var elbette ya peki bilgisayarlar ? Hiç birini hayatımızdan çıkartamıyoruz bence o yüzden sınırlayabiliriz, sadece çocuğumuzu değil kendimizi de. Bazen kendimi saçma dizilerin karşısında buluyorum! Bu sınırlandırma kelimesi bana da gelsin! Televizyon oyunları, iphone, ipad.. bunlara değinmek bile istemiyorum. Bizde ipad yok çok şükür, olmasını ad istemiyorum ama telefonum var! Telefonu ilk aldığımda içinde oyun doluydu! Erin de bir şekilde ( hepsi çoook iyi biliyor) eline geçirdi. Ona da bir çözüm buldum kendimce : oyun oynadıkça zamanı dolup telefondan siliniyor! Böylece ya az aldı eline ya da oynadıktan sonra oyun yok oldu ! Zaten bu da bir süreçti bitti gitti. Konu ile ilgili bebek.com yazarlarından Hande’nin yazısını okuyabilirsin.

Dün sabah Erin okula gitmedi, biz de yağan kar eşliğinde önce listelerimize yeni girmiş bir film seyrettik: Sevimli Canavarlar. Sonra hızımızı alamayıp çok soğuk havaya rağmen soluğu sinemada aldık hem de ikinci kere Çizmeli Kediyi seyretmek üzere. Birinci seansı teyzesiyle yapmıştı bugün benden ikinci kere istedi, ben de merak ettiğim için onu seçtik yoksa şu anda vizyonda Neşeli Ayaklar 2 de var ki birincisi favorilerimizden. Çizmeli Kedi’yi kaçırmayın derim, film müzikleri efsane olmuş! Hemen buldum ve dinlemekteyim hatta 🙂 Aşağıya favori filmlerimizi yazacağım, diğer tüm önerileri de beklemekteyiz.

Ancak bundan önce şu 3d filmler ile ilgili düşüncelerinizi merak ediyorum. Ben evde o gözlükler olmadan seyretmeyi tercih ediyorum! Birinci nedenim maalesef o gözlüklerin çocuk boyutunun olmaması! O gözlük film boyunca benim bile başımı ağrıtırken, küçücük bir kafada nasıl bir etki yarattığını düşünemiyorum. İkinci neden 3d teknolojisinin zararlarından bahsediliyor olması. Hande bununla ilgili de yazı yazmış. “3 boyutlu gözlüklerin yol açtığı sorunlardan dolayı bazı firmalar, 3D filmler veya görüntüler için 7 yaş sınırı getirmişlerdir.” cümlesini okuyup sonra da çocuk filmlerinin 3D olmasını algılayamadım ben. En iyisi filmi eve alıp 2D seyretmek 🙂 Kendi seçtiğimiz mısırları patlatarak. Ah! sinemadaki pis yağlar ile patlatılmış mısırlar eşliğinde içilen meyva suları! Bunlara dokunmadan geçemedim! Ne yazık ki benim oğlum da sinemada mısır yemeyi sever oldu. Bir çözüm evde patlatıp bir kese kağıdında götürmek olabilir!

Gelelim konu başlığımıza 🙂

Ailecek ve bir çok aile gibi animasyon filmlerin hastasıyız! O yüzden tüm önerilere açığız 🙂

Bizim listemiz :

Chicken Run
Robots
Madagaskar I – Madagaskar  II – Madagaskar III ( Henüz gösterime girmedi bekliyoruz 🙂 )
Madagaskar penguenleri –> Madagaskar filmindeki penguenlerin dizisi! Muheteşem! İlk sezonu türkçe dublajlı var ikinci sezon henüz yok ama İngilizce de seyredilebilir!
Kung-fu panda I – II –> Büyük küçük herkes izlemeli.Derin bir felsefesi var.
Cars I – II —> Hepimizin sevgilisi ancak 2.sindeki silah ve şiddet benim hoşuma gitmiyor.
Neşeli Ayaklar I –> İkincisi Türkiye’de vizyonda.
Horton
WallE
Yukarı Bak ( UP)
Despicable me –> Benim favorim! Mutlaka izleyin:) 2.sine henüz var 2013 diyor.
Rango
Şirinler –> Seyrettikten sonra yazmışım bir şeyler 🙂
Atlantis Kayıp İmparatorluk I – Atlantis Kayıp İmparatorluk II —> Biraz dha büyük çocuklar için 5 yaş minimum olmalı bence.
SHREK 1-2-3-4
Buz Devri 1 -2 – 3
Garfield Komedi Festivali
Kırmızı Başlıklı Kız –> Burada fikirlerim var.
Sevimli Canavarlar
Orman Çetesi
Nemo
Karıncalar ( Antz)
Toy Story — >Erin pek sevmiyor sanırım ben de ama çocuk filmleri arşivinde olmalı
Bay Meraklı –> Abarakandiii 🙂 Erin’in favorisi.. dizi halinde bulursanız arşive ekleyin derim:)

Henüz seyretmediklerimiz ama lisemizde olanlar:
Ratatouille
Inanılmaz Aile – The Incredibles (2004)
Noel Gecesi Kabusu – The Nightmare Before Christmas (1993)
A Bug’s Life

Sizin listelerinizde neler var ?

Evden neşe ve de heyecan ile çıkıyordum tüm son günlerin içimi kemiren karanlığına r en,tüm o karanlığı kapının arkasında koyup neşe ve heyecanı koluma takıp merdivenlerden iniyordum.

Hala tüm arızlarına, gözümde biriken ama akmaya güç bulamayan yaş damlalarına rağmen masama koyduğum bahar çiçeklerinin tadını gözümün ucuyla çıkartmaya çalışıyorum.
Merdivenlerden inerken çantama koymak için elime aldığımda, yeni kremlenmiş avuç aralarımdan kayarak iki kat aşağıya uçan telefonu havada tutmam imkansızdı! Tuzla buz olmuş ekranına mı bakayım, ciyak ciyak apartmanın içinde ağlayan oğlumu mu sakinleştireyim yoksa evin içinde yedek telefona kartımı takarken “lanetli bu telefon valla” dediğimde ” al iphone4 onu da görücez bakalım düşürmeyecek misin” diyen koca kişisine mi takim kafayı ya da bir sürü ödenti arasında yeni bir telefon almalı ama nasıl olmalı diye hızlıca beynimden fırtınalar mı estirmeli yoksa basit bir nokia ile mi hayata devam etmeli.. Ormanda bekleyenler.. canım sıkıldı .. gitmek de istemiyorum.. evde kalıp başımı yastıkların arasına sokup bulutların arasından yeni nefesiyle ışıldayan bahar güneşine inat, içim karanlıklarda kalsın istiyorum..hayır hayır telefonum kırıldı diye değil! Bu bahar dönüşümü bana iyi gelmedi.. o kadar kilo verdim ama buna inat deli gibi yemek yiyesim var: YİYORUM DA! Her akşam hatta iki ders yılmadan yaptığım yetmeyen yogam.. evden çıkamıyorum akşam oldu mu.. Bir depresif haller… bir mırın kırın ..bir yorgunluk..bir sıkkınlık…

Çok yorgunum… Sunay Akın’ın dediği gibi:

O kadar yoruyor ki hayat, bıkıyorsun istemesen de.
Sorun değil birşeyim yok.
Bakkala gidiyorum diyip 10 yıl kaybolasım var sadece.

Hepsine, herşeye rağmen söz verdiğim için ve yaklaşık 7-8 aile beni beklediği için silkinmeye çalışarak ormana gittim. Telefonlar çalıyor ama ben kimsenin adını sanını göremediğim için her seferinde ” pardon kimsiniz” diye sorarak sesini tanımaya çalışıyorum herkesin! OFFF ya ne sıkıcı!!

Bir biri ardına “biz gelemeyeceğiz” mesajları..gülümsüyorum kendi kendime.
ben kime mesaj atabilirdim acaba “gelemeyeceğim.. öyle çok canım sıkkın ki.. ne bahar ne güneş ne orman.. hiç bir şey istemiyorum” kime atabilirdim ki ? kendi organize ettiğim bir pazar sabahı yürüyüşünü kime diyip de iptal edebilirdim 🙂 Nihayetinde 3 aile olduk.. neyse ki herkes iptal etmemişti.. yeterince depresiftim ve zaytungdaki şu yazı beynimin içinde dönüp duruyordu 😀

Ama öyle olmadı, çocuklar dahil yeterince kalabalık bir ekip ve sıcacık bahar güneşi ile hafif bir kahvaltı yaptık. Tad-doydan alınan ekmeklerin ekşi mayalı tadı yeter..bir bardak süt bir dilim ekmek! Yeterli bir kahvaltı olabilir.. İstanbul’un en iyi 10 fırını arasında ama kanımca 1. sırada olmalı!

Tam olmasa da o kara bulutların arasından ruhuma sızan güneş kırıntılarını kabul ettim! KABUL ETTİM.. İZİN VERDİM.. kendime, ruhuma, bedenime sızsın, ısınsın biraz buzlaşmış enerjim istedim..

Her zaman “iyi anne” olamıyor insan.. sabah yönetemediğim krizim sırasında bağırınırken Erin’in “anne yeter” derken kulaklarını kapattığını gördüm.. gözlerini gördüm.. Tanrım! Ben oğlumun yanında bağırmayacaktım..
Çok yorgunum.. kontrol edemiyorum.. kendimi.. ya da belki hiç bir şeyi.. herşey kontrol dışında.. ve benim gibi kontrol manyağı birinin bir şeyleri kontrol edememesi kadar ızdırap verici bir durum olamaz..
Kung-fu panda geliyor aklıma..son aylarda Erin’in defalarca seyrettiği evimizin değişmez filmi. Aşağıdaki diyalog ile yüzleşiyorum sürekli:

Oogway: Dostum, kontrol yanılsamandan kurtulmaz isen, ne sen ne panda kaderinizi gerçekleştiremeyeceksiniz.
Shifu: Yanılsama mı?
Oogway: Evet [Şeftali ağacını gösterir]
Oogway: Şu ağaca bak, Shifu. Ona kendi istediğim zaman çiçek açtıramam ya da ona zamanından önce meyve verdiremem.
Shifu: Ama kontrol edebildigimiz şeyler de var, mMeyvenin ne zaman düşeceğini kontrol edebilirim, tohumun nereye ekileceğini kontrol edebilirim. Bu bir yanılsama değildir, Ustam!
Oogway: Ah, evet ama ne yaparsan yap, o tohum büyüyüp bir şeftali ağacı olacak. Elma ya da portakal isteyebilirsin ancak şeftali ağacı alacaksın.

Ya da Elif Şafak’ın Aşkındaki 14. kural :

‘Hakk’ın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. “Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir” diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını?’

Sonra gün çok güzel geçti.. sanki bu yukarıdakiler hiç olmamış gibi.. şimdi de içimi boşaltmak için yalnız kalma ihtiyacımı koca kişine haykırmayacakmışım gibi.. o kadar güzeldi.. hava, yürüyüş, biz, çocuklar, güneş, bahar, orman, kuş sesleri..
Sahi “anneee baaakkk dinle kuşları” demese..
ne zaman unuttum ben kuş seslerini dinlemeyi kafayı kaldırıp ağaçlara ?

Herkes evlerine dağıldı yürüyüş sonrası.. 7km yürüdük.. çocuklar ile hem de patikalardan…kolay değildi.. elbet yorulduk..bu yorgunluk mu bağlarını çözdü ruhun? herkes gittiğinde bir ateş yaktık.. bir dal parçasına taktım peyniri erisin diye.. eridim bende.. biraz yumuşadım..

Eve geldik ..
Erin uyumuştu..
Duştan çıktım..
Telefonum sapasağlamdı..!!!!
Alpay yapmıştı…
Ha ne oldu dedim.. ne oldu sinirlerini yıprattın?
Dedim ya en başta telefon değildi aslında..
Kontrol mekanizmamın çalışmadığını egomun kabul etmemesi son aylarda..
Hepsi bu..

Sabah ..erkenden bir doğuma gidiyorum.. ve herşeyin daha güzel olmasını diliyorum..

Bu sayfayı kapattığımda ..içeri gidip oğlumla oyun oynayacağım.. sarılacağım.. bir de galiba koca kişimden özür dileyeceğim (becerebilirsem).. o bu satırları okumadan hemde.

İçin sıkılmasın sevgili okur.. bazen.. olur işte..

silkinip kendime gelmem lazım sadece..çok şükür ya sağlıklıyız.. ama bu demek değil ya arada depresifleşemeyiz..

güzel bir hafta olsun ..

Senin için de benim için de