Biraz daha yazmazsam diğerlerini unuttuğum gibi bunları da unutacağım ki hiç istemiyorum. Bir gün kuzeni ile beraber otururlarken: Berkay: Sen hangi takımı tutuyorsun? Erin: Sen hangi takımı tutuyorsun? Berkay: Beşiktaş Erin: Ben de balık tutuyorum!! Otobüste kucağımda otururken: Erin: Anne senin göbeğin şişti mi? Ayça: Yoo annecim şişmedi ( yağlarımı...

bu tantananın dırdırına.. yok yok YOKKK, artık daha yeni bir şeye başlayamayacağım lakin!!! koca kişisi ile birlikte son 10 senedir bulunduğumuz  (ben bunun 8 adedine dahilim anti parantez) ofisimizi taşırken destek olmadığım gibi yerleşirken de ortalarda görünmeyerek kendi eşyaları mı bile yerleştiremediğimden //süper eve 150 adımlık bir ofis bulduk, mekan...

Müzik: Metroda oturup 15 dakika kanun dinlemek. Resim: Bir öğleden sonra ve salonu süsleyen bir tablo. Fotoğraf: Göğsünde uyuyan bebeğinin huzuru.

Kaçkar Dağları ekosistemi içinde çok önemli bir yere sahip yaylalara gelişigüzel açılan yol çalışmaları, mahkeme kararlarına rağmen devam ediyor. Geçtiğimiz yıl Pokut ve Hazindağ yaylaları arasında yapılmak istenen yola dava açılıp, Trabzon Bölge İdare Mahkemesi “yürütmeyi durdurma” kararı vermesine rağmen, yola devam edilmişti. Bu yolla ilgili tartışmalar sürerken önümüzdeki yıl...

bir süredir yazasım yok buraya..vakitsizlikten olabilir belki. Her şey çok yoğun şu sıralar. Ofisimizi taşımaktayız ama iyi bir yere : evimizin 150 adım ötesine. Tadilat işleri, dergi işleri, Erinle vakit geçirme kaygılarım, aman onu da yapalım bu da eksik kalmasın telaşesi içinde geçiyor son günlerde hayat. Memnuniyetsiz miyim?? Hayır ama...