Bir Sezen Aksu aşığı olarak dün akşam son 5 yılın en mükemmel konserini izledim! O kadar formundaydı ki ve şarkılar her zamankinden daha farklı seçilmişti ki havanın rüzgarı, sahnenin dekoru, Sezen’in havası, sahnenin dibinden seyretmesi, bir yaz gecesi.. kelimelerin yetmediği bir akşamdı.. Ben elimden geldiğince video çektim geri kalanını beynime...

Bunların pırasa tohumları olduğunu söylemesem birazdan bir düğün hikayesi okuyacağını düşünebilirdin .. ama değil.. bu minik güzel çiçekler pırasa tohumlarıymış.. yazın pastel tonlarında iki günlük yazlık kaçamağımda dönüş yolunda içimdeki hüzün böyle bir şeydi.. Yuvanın son günüydü, ilkokula başlayacağı okulun sınıf listelerini öğrenmek üzere okula gittik. Çocukları da çağırmışlardı ama...

Sizin çocuğunuz nerede uyuyor ? Bizimki hep koynumuzda uyudu ve hala yanımızda. Artık yavaş yavaş bacak uzunluğundan yatağına transfer olmasını diliyorum ama o kendi istediği zamana kadar yanımıza gelmekte serbest kalacak. Bazen kendi yatağında bazen bizim odada uyuyor. Sıcak yaz gecelerinde bizim odamız serin olduğu için yanımıza kaçmasına ses etmemeye...

Evet şimdi de çocuk hastalıklarımızın ikincisini atlattık. Yazmak istedim çünkü başımıza gelene kadar ne olduğu hatta böyle bir çocuk hastalığı olduğunu bile bilmiyorduk ve bugünlerde salgın olduğunu öğrendim.İki gün boyunca Erin ağzının acıdığını söylüyordu benim de gördüğüm küçük bir af olduğuydu ancak 3. sabah dilinin ucunda, kenarında ve boğazına doğru...

Ve hatta yeni yasa gereği bu eylülde forma giyerek minicik boyuyla ilk okul sırasına oturacak! Buraya ilk yazdığım yazıya baktığımda üzerinden 6 seneden fazla geçtiğini görüyorum ama bu 6 sene nasıl geçti hiç bir fikrim yok. Zor günler, keyifli anlar, ilkler hepsi burada tarafımdan paylaşıldı ve güzel okurlar siz bana...