Kalabalık sofraların olduğu ve benim hatırlayabilir olduğum en son bayramım 4 yaşındayken. Sonrası sisli.Aile büyüklerini ardı arkası kaybetmek ve hiç hatırlayamadığım bayramlar.Nerede çocukluğumun bayramları demeyişim belki bundan.….Hayatımda sanki Ramazan ile bu sene ilk karşılaştım.Fakat içimde çok büyük bir hasret var kalabalık iftar sofralarına, sahurda çayın demlenip ekmeklerin kızarmasına ve sonrası...

Sadece çok beğendiğim için degil de hatırlamak için de koydum şuraya bu güzel iki kareyi. Fotoğraf kocam bey tarafından “aa bi fotoğrafımı çeksen be canım” demem ile çekildi. Poz vermedim sohbet ederek yürüdüğümüz bir Ayazma kumsalı hatırası oldu. İnsan hayal ettiğini gerçekleştirdiğinde mi mutlu oluyordu yoksa hayal etmek mi daha...

Hamsin yazısında cemrelerin tarihlerini yazmıştım. Aslında şimdi bahar geldi zannediyoruz erikler bademler çiçeklendi hava da güneş yüzünü açık seçik gösterdi cemreler havaya suya toprağa düştü diye oysa derler ki “mart ayı dert ayı” ya da “mart kapıdan baktırır kazma kürek yaktırır”. Toprakla hayvanla uğraşan ne dediğimi biliyor şimdi aslında. Halk...