Bundan tam on yıl önce, sevgili Evren’in blogunda kelimelerle tanışmış, hayata, yazmaya ve içsel yolculuklara dair ilk ve çok keyifli sohbetimizi gerçekleştirmiştik, video söyleşişde bol bol bahsettik bundan :=) Zaman nasıl su gibi akıp geçtiğini düşünürken, Evren bu sene “Bu kez bir video röportaj yapalım mı?” dediğinde, içimdeki heyecanla ve büyük bir keyifle “Evet!” dedim. Ve ortaya güzel bir sohbet çıktı.
Tabii çekime başlamak kolay olmadı. Evren’in yazısında bahsettiği ve kamera arkası görüntülerinde paylaştığı gibi, kedim Sufle’nin kadraja girme çabaları ve küçük sabote girişimleriyle kahkahalı bir başlangıç yaptık.
Peki neler mi konuştuk? Hayatımda farklı şapkanın, unvanın, yeteneğin ve şifa yolculuklarımın bugünüme yansımalarından dem vurduk. Ancak sohbetimizin asıl kalbi, dijital kıyametin arifesinde, kaosun ortasında sığındığımız en güvenli limanlarımız, yani bloglarımızdı.
Her şeyin saniyeler içinde tüketilip yok olduğu bu hız çağında, kelimelere tutunmanın, anıları biriktirmenin ve üretmenin kıymetini konuştuk. Bizi bu dijital dünyada var eden blog yazma tutkumuzun, izleyen ve tüketen ruhlara üretme konusunda ilham olmasını diledik. Çünkü yazmak, bu hıza karşı durmanın, kendi merkezimizde kalabilmenin en güzel direnişidir.
Sevgili Evren bu sohbetimizi güzel bir dille kaleme almış ki, okurken kalbime dokundu. Onun satırlarını okumak isterseniz, yazısına buradan ulaşabilirsiniz.
Ve elbette, Sufle’nin başrolü kapmaya çalıştığı, eski dostlukların ve kelimelerin gücünün konuştuğu video röportajımızın tamamını da hemen aşağıya bırakıyorum.
İzleyen, okuyan ve bizimle birlikte bu güvenli limanda nefes alan herkese şifa ve ilham olması dileğiyle…
Keyifli seyirler!
