Uzunca yazmıştım daha önce: İnsan neden dövme yaptırmak isteyebilir ki ? diye. Benzer sebeplerden kendimi tutamıyorum. Her gün olsa her gün bir dövme yaptırabilirim. Eh bu da benim hastalığım diyelim, normal karşılayalım. Herkesin bir tutkusu var ya ya da birden fazla! 🙂 benimkilerden biri de bu .. fırsat buldukça, anlamını...

1 —2 —3 Her bir gününde aynı hayranlıkla baktığım, bu dünyadaki yolculuğumda tanışmaktan en ama en çok memnun olduğum canım oğlum.. İyi ki doğdun!  

Aslında biz 14 martta evlenecektik: Dünya pi günü diye.. sonra ne oldu hatırlayamıyorum ama 16 martta evlendik.. Erin de 14 martta doğacaktı ama ben 2 gün daha izin istedim doktorumdan. Aslında 2001 yılından beri peşimizi bırakmayan “Pİ” evlilik ve doğumda da yanımızda olacaktı 🙂 Pi’nin hikayesi çok uzun ve anlatsam...

  Haftasonu gelen hastalık hızlıca terk etti bizi çok şükür. İlk defa Erin’in bu kadar ateşlenmesi beni biraz endişelendirdi, itiraf ediyorum, hatta panikle çocuğu tutup hastaneye götürrebilir hale bile geldim. O sırada iki doktorumuzdan biri olan Hülya hanım’ı arayınca paniğim geçti. Gerçi Gülsemin hanımda Hülya’dan farklı bir yorumda bulunmamıştı ,...

İki gün önce sabah uyanmış ve gece 12 de yattıktan iki saat sonra uyanarak bugüne kadar büyük bir özel hastanenin bugüne kadar görebileceği EN DOĞAL bebeğin EN DOĞAL doğumuna şahit olduktan sonra, yüklendiğim adrenalin ile ertesi gün yani dün akşam üzeri saat 4’te Erin’i yuvadan alana kadar ayakta kalabilmeyi başardım....