Yine bir yalnız anne gecesinde kendimle başbaşayım. Saat 8’e geliyor, bu saate kadar çalıştım ve canım şimdi eve gitmek istemedi, aklımda birkaç gündür dönen kelimeler cümlelere dönüşmek istedi. Yoğun bir geçmiş hafta yaşadım. Bu yaşanmışlık,yoğunluk bana bazı yerlerde durup düşünmeyi ekledi.Korkularımla çok fena yüzleştim. Bu haftasonu çok önemli olmayan küçük...

O bir iğde canavarı.. Babaannesi öğrettiğinden mi?? anneannesi çok sevdiğinden mi?? biz karar veremedik.. Bu iğde denen şeyi sadece benim annem sever diye düşünürdüm.. şimdi artık düşünmüyorum!! 🙂 Keşke İstanbulda kalan iğde ağaçları olsaydı.. altında oturup kabuklarını soyup yeseydik.. artık yazlık kaldırımlarının yollarını gözetleyeceğiz oğlumla ..(ben iğde sevmem bu arada..Erinle...

Bu haftasonu Ece’nin babyshowerı vardı.. bayağı bir shower ettik kendisini.. tamam bizim adetlerimizde böyle birşey yok ama olsa ve türkçe bir adı olsa ve ve ve doğum öncesi gelen gereksiz tüm hediyeler ihtiyaç dahilinde alınsa.. ekonomik olarak her iki tarafa da katkıda bulunulsa.. sa  sa  sa… bir de ” aman...

Birkaç gecedir yatağa kafamı bir türlü koyup da düşünmeden dalamıyorum uykuya.. ya şimdi bir deprem olsa?? Erin’e nasıl ulaşabilirim?? Uzun süredir ihmal ettiğimi fark ettiğim acil durum çantasını yapmaya koyuldum bugün.. en kısa zamanda 2 adet /bir eve bir arabaya/ koyacağım. Bugüne kadar yapmadığım hata.. korkunun ecele faydası var mı??...

Bir haftanın ardından : Sonbaharın en güzel pazar günlerinden birini Şebnem ve Kerem’in bahçesinde yaşadık.. sessiz, yeşil,bol topraklı,taze domatesli,dalından kiwili,köy tereyalı,yumurtalı kahvaltılı,mis gibi böğürtlenli.. Bu güzelliğin karşısında Erin öğleden sonra anlamsız bir şekilde bir ateşe sahip oldu.. eve döndüğümüzde yatana kadar kucağımda, göğsüme başını koyup koltukta kıpırdamadan yattı.. sağa sola...