Ayağımızın tozuyla durmadık daha.. geldiğimizin ertesi günü miniatürkle başladık haftasonu soluğumuzu ormanda dinlendirdik.. bu yorgunlukla ayağımı burktum yürüyemiyorum!! annem geldi Erin’e bakıyor..biraz dinleniyorum.. ayağımı burkmamış olarak dinlenmeyi tercih ederdim.. Bu sonbahar nedense biraz değişik geldi..biraz daha büyüdük -beraber-:Erin artık konuşuyor.. cidden konuşuyor..”babacım otur” falan diyor Alpayın oturmasını istediğinde..bugün tuvalet ile...
Erin annemle markete gitmek için dışarı çıktı.Camdan el sallarken bana deliler gibi el sallayıp yukarı” babayyşş” diye bağıran benim oğlum yüzüme çok sevimli bir gülümseme yapıştırdı.. Bir da hayatının hiç bir döneminde “babayşş” demeyecek ve ben bu konuşmalarını ne çok özleyeceğim ..
En sevgili minik için :Erin’in hiçbir zaman hayır demediği uydurma çorbamız.. Mevsim sebzelerini (soğan, kereviz,patates,havuç,bezelye,fasulye,ıspanak,taze soğan, sarmısak,pazı,kara lahana, v.b..)düdüklüde pişirin, sebzelerle birlikte bir avuç mercimek koyabilirsiniz. Miktarlar az az olmalı yoksa çok oluyor çorba.. karnıbahar ve brokoli kullanmıyorum çünkü : 1. Erin sevmiyor2. Brokoli belki de senede bir iki...
“Sonbahar geldi.. hüzün yaprakları dökülüyor” diye başlamayacağım… sonbahar benim için hüzün değil aşk mevsimi..sarının,kırmızının,yeşilin birbirine kavuştuğu,odun kokusu yayan ormanların aşkının mevsimi.. eylülleri sevmem bundandır.. kış uykusuna girmeden son bir gerinme gibi başlar …rüzgarlar eser,uçan yapraklar dans ederler… şimdi burada estiği gibi.. hani esme rüzgar deli deli aklım başımda değil gibi...