Beni çağırıyor sanki burası: yaz yaz yaz!! Kafamda yine dönüyor kelimeler. Bu akşam işim erken bitti gidip yatsam ya! Yattığım yerde dönecekler. Aklımda duracağına bloğumda dursun varsın. Cumartesi için ne de güzel planlar yapmıştım: oğlumla canımla uzun zamandır yapamadığımı düşündüğüm bir aktivite yapmayı, arkasından Şebnemle Rumelifenerine bahçeye gidip sonbaharın nefis...

Endişe ettiğim ancak artık son bir nokta koyduğum konu: yuva meselesi. Sanırım ben, bizim kriterlerimize uygun bir yer bulamayacağım. Peki ama ya ilkokul? Annemin evinin karşısında ilköğretim okulu var ve Alpay’ın Erinle bahçesinde oynarken şahit olduğu bir diyalog: Öğremen çocuklarına: ” İçeri girin diyorum, yağmur yağıyor, üşüyeceksiniz, içerde oynayın!!” Yağmurda,...

Yine yeni yeniden sonbahar.Mutluyum.Bu mevsim geldi mi ben nefes alıyorum; güneşli ve serin. Ve diğerlerinden başlamak,sondan başa yazmak istiyorum. Annem evine taşındı..evet ama daha yerleşemedi. Ne oluyor bilemem ama tüm evin üstüne bir kurşun döktüreceğim. Evi su basması ile daha ilk günden başlayan bir şanssızlık söz konusu. Ama olacak.. yerleşeceğiz...

need a car..  it’s already autumn niye ingilizceyse ya.. ormana gidesim var nefes alasım var uzun kahvaltılar sonrası yürüyüp eve per perişan ama mutlu dönesim var.. ama arabamız yok!!kimbilir ne zaman hangi bahara çıkacak kaportadan!! ve nedense arabalı arkadaşlarımız da ortada yok!!!- evet sitemkar bir gizli olmayan açık mesajdır bu–...

bu tantananın dırdırına.. yok yok YOKKK, artık daha yeni bir şeye başlayamayacağım lakin!!! koca kişisi ile birlikte son 10 senedir bulunduğumuz  (ben bunun 8 adedine dahilim anti parantez) ofisimizi taşırken destek olmadığım gibi yerleşirken de ortalarda görünmeyerek kendi eşyaları mı bile yerleştiremediğimden //süper eve 150 adımlık bir ofis bulduk, mekan...