Bu çocuk ya tır şöförü olup uzak yol kaptanlığı yapacak ya bahçıvan olacak bütün gün çiçek sulasa artan vakitlerinde de direksiyon sallasa hiç sesi çıkmaz. . Artık sabahları ya da akşamüzeri ofise yürümelerimizde araba ya da sırt çantası almadan çıkıyoruz, alsak da Erin yürümek istiyor. Sabahları alışverişimizi yapıp torbalar elimizde...

Günler sürekli dışarıda gezerek geçmiyor,geçemiyor;bende bir insan evladı olarak evimde oturmak istiyorum tabii.. evde kaldığımızda da bazı aktiviteler yapıyoruz. Özellikle sabah saatleri çocukların zihinlerinin en açık olduğu saat dilimi o yüzden her sabah “disiplinli aktivite” kapsamında bazı oyunlarımız oluyor. Bu şu demek her sabah 10’ar dakikadan yarım saat üç aktivite....

Dün birkaç ihtiyaç dolayısı ile I.K.E.A daydık. İşler bitince bir akşamüzeri yemeği için yemek bölümüne geçtik. Erin tabii oyun kısmında oynamak istedi. Daha önce küçük olduğu için pek yanaşmamıştım ama artık becerebilir ayakta kalmayı diye düşünüp sakınca görmedim. Çok da keyif aldı sorunda olmadı.. İki şey dikkatimi çok çekti. Birincisi:Çocuklar...

“Yağmur var İstanbuldaa” diye devam edesim geldi oysa güneş kaç derece belli değil ancak hafif ve serin esen bir rüzgar var. Erin tarafından kapıda uğurlanıp evden çıktığım bu hafta ikinci gün..çok sevecen uğurladığını söyleyemeyeceğim, anne “atta” gidince pek de mutlu olmuyor çünkü kendisi de “atta” gitmek istiyor derdi ben değilim...

Sıcak.. çok sıcak.. evlere sığamıyoruz.. ama ben yoruldım artık; gezmekten,tatilden.. ayıptır söylemesi!!.. evimi özledim ..çok çok..uzun süre evden ayrılınca herşey birikiyor, bir de yardımcım çalıştığı ev ahalisi ile Bodruma tatile gidince!!.. ütüsü,camları,tozu v.s birikiyor: evime dönmek, düzenime kavuşmak, kafamda biriken iş kaygılarımı sıraya sokmak istiyorum..şimdi evimdeyim..iki günde ancak toparlandım, Erin’i...