her zaman olduğu gibi vakit bulamıyorum.. yoksa kelimelerim bitmedi elbet.. ve hayır asla söylenmiyorum…bu yoğunluk yorguluğu getirse de tadından geçilmiyor!! yolda yürürken kendimi kelimelerle boğuşurken ya da bir işi yaparken cümlelerle savaşırken bulursam anlıyorum ki : vakit tamam! yazmalıyım. Nitekim biraz önce herşeyi bir kenara koydum ve evime, yuvama, sığınağıma...

Sevgili okuyucu bilir benim online dergi maceramı.. severim ama bir iş olmazsa olmaz değil mi .. olmadı ilki.. olması için de çok çaba sarf etmedim; enerji tutmazsa yol gitmez! Konum eskiyi deşmek değil önüme bakmak. Geçtiğimiz günlerde Çiğdem şu yazımı yayınlamak için bana www.alternatifanne.com dan bahsetti. Benim de bu güzel...

Türkiye sınırları içerisine sağ salim girip bana ulaşamadan tekrar Amerikaya uçan ve tekrar o kadar yolu geri gelip elimize ulaşabilen doğum günü hediyesi ile bugün Erin tanışabildi. Bu son dönemlerde “bulmaca” dediği noktaları birleştirme ve çizgi çizme eğlencesini sanki biliyormuş gibi taaa okyanus ötesindeki dostumuz Dante ve Açalya‘ya nasıl teşekkür...

nasıl olacak da Erin okulda bensiz kalmaya ikna olacak bilmiyorum!! Geçen haftadan sonra 4 gün araya girdiği için pazartesi günü yaşadığımız kriz ile umutlarım suya düştü. _anneeee ama ben arkadaşlarımı sevmiyorumm…_anneee ama sende içeri gelll_ anneeeee anneeee anneeee Koca anne ben bir köşeye sünüp gözlerimdeki yaşları okuldaki herkesten saklamaya çalıştım....

merak etme! sen etmiyorsundur da ben ediyorum acaba ne zaman vakit bulacağım da beynimden geçenleri “yeni yazı ekle” diyerek ekleyeceğim diye. Pazartesi ve salı günleri dede-babaanne saltanatım bittikten sonra pek bir karıştı vakit kavramım. Ne işim varsa bu iki günde halledip sonraki günlerde organize olabiliyordum. Oysa ki artık göz kapakları...