Yalnız anne gecem.. kendimi Beyoğluna vurdum bir film görmek isteği ile.. hava da güzel biraz dolanırım..ya “Mustafa“yı seyredeceğim ya “3 maymun“u : kesin karar ile çıktım yani. Mustafa’ya bilet yok olan saat bana geç, 3 maymun’a bir bilet alıp İstiklal’e süzüleyim birşeyler yiyeyim içeyim dedim. Ben Beyoğlunu unutmuşum. Her sokağını...

sonunda oldu.. öğlen uyurken emzirmediğim, gece uyurken ve sabah emzirdiğim için, Erin artık kavram karmaşası içerisinde geçen hafta bir öğlen uykusu öncesi krizini yaşayınca birden gelen bir güçle “ben bu işi beceririm ..çok zor olacak ama beceririm” dedim… yaptım zor olmadı bugün bir hafta bitti artık Erin kocaman bir çocuk...

Önce kağıtlara büyük, küçük balık çizilip kesilir. Üzerine bir ataç takılır.Daha sonra bir ipin ucuna takılan mıknatıs ipe geçirilip sopaya bağlanır. Bu sopa ipin ortasından geçebileceği gibi olursa daha makbuldur böylece balık tutulduğunda ipi çekerek yukarıya çekebilirsiniz. Sonra bir kağıdın üzerine anneannenin yaptığı kağıttan kayıkların yüzebileceği bir denizin içine balıklar...

Geçen haftasonu Erin ve pek tabii arkadaşları Pamuk Prenses ve yedi cüceleri seyretmeye gittiler. Erin için ilk olan bu tiyatro deneyiminde beklediğimden farklı bir sonuç elde ettiğimi not etmem gerekiyor. Oyun seçimi biraz karanlık olmasına rağmen müzikallik durumu kurtardı 🙂 cadı sahnelerinin karanlık olması acaba üstlerinde ne gibi bir etki...

Aslında çekim ile ilgili birkaç şey de yazmak gerektiğini düşünüp yazıyı genişleteyim dedim. Gerek benim gerek kardeşimin reklam tecrübelerimizden bu işin zor ve yorucu olduğunu bilmeme rağmen biraz eğlenebiliriz diye düşündüm ve bunun için 1.5 yaşını bekledim. Sonra tam vazgeçtiğim bir anda posta kutuma düşen bir mailin birkaç kere tekrarlaması...