Haftasonu Büyükadadaydık yine geldik aynı terane başladı.Neyseki annem bizi ziyarete geldi iki gündür pek keyifli geçiyor günlerim.Evde yalnız olmak gerçekten zor iş ve tek başına herşeyi halledebilenleri takdirle karşılıyorum. Cumartesi günü önce metro sonra fenükler sistem ile deniz otobüsüne ulaştık Erin 2. kere metroya ilk defa fenikülere bindi ; eh...

Duygu selleri ya da düşüşler insanları ayağa kaldırmak içindir  hep, bu benim fikrim tabii.Son bir haftadır yaşadığım çöküş ki bunu kimseye yansıtmamak için çok büyük çaba sarf etmeme rağmen bu bastırılmış duygular dün gece isyana geldi.. bu sabah başka projelerle de önüme çömeldi,diz çöktü .. köpek ettim denir yaa öyle...

– İlk defa arabaya oğlumu attım tek başıma karşıya geçtim… Asya kıtasını fethettik beraber.. – Hamileyken pimpiriklenmiş yaptırmamış kendim yapmıştım uzun süredir ilk defa manikür pedikürcüme gittim.Benden daha güzel yaptığı kesin!! -Doğduğum büyüdüğüm özlediğim kokusunu içime çeke çeke Erin’e gösterdiğim Kalamışımı ziyaret ettim.. Büyüdüğüm odanın penceresinden yaşlı bir teyze bakıyordu.Kapısını çalıp “biliyor...

– Komik bir çocuk olmaya başladım, kendi kendime cümleler kurup birde elimi ağzıma vurmak suretiyle “ovavavoavavava” diye ses çıkartabiliyorum…

Yol boyunca sürekli düşünerek yazdığımı fark ettim eve gelir gelmez ve miniciğim uyur uyumaz tutamadım kendimi.. bunca yıldır nereye saklanmış bu yazma isteği.. hoş küçükken de günlük tutardım sonraları annemin okuduğunu anlayıp italyanca yazmaya başladım annem italyanca öğrenir olduğunda bıraktım günlük tutmayı.. hala bazı günlüklerim durur.. Anne yaaaa belkide yazar...