Yine her sonbahar olduğu gibi kamplardan eve, ilaçsız, kendi kendine yetişmiş elmaları çantaya doldurup getiriyoruz. Uzunca bir süre dayanıyorlar evde. İçine taze zencefil, tarçın ( çubuk) koyarak kaynatıp ıhlamur üzerine döküp demleyerek çay olarak tüketiyoruz bu elmaları. Elmalı kurabiye, tart da yapılıyor elbette. Bir de elma sirkesi yapmayı deneyimlemek istedim...

Okuduğum bu hikayeden sonra uzun zamandır beklettiğim bu yazıyı yazmaya koyuldum bu sabah. Birinin yaşamında fark yaratmak? ne kadar uzun bir cümle esasında. Bu farkı pozitif yaratmak mı negatif yaratmak mı? Gün içerisinde bize dokunan onca enerjiden birini ya da bir kaçını seçtiğimiz ve bununla yola devam ettiğimiz, bazılarının da...

Çiğdem yaylası kamp macerasını yazma görevi bu sefer bana ait. Özellikle yazmak istedim çünkü bu Erin doğduğundan beri O’nsuz yaptığımız ilk kamp. Nisan ayından beri her hafta sonunu kampta sonra da yazı Dedetepe’de geçiren oğlumuz isyan bayrağını çekti bence bu sefer : “siz gidin ben anneannemle kalacağım” dedi. Biz de...

Önce Bugün günlerden 1. sınıf diye başladı hikaye.. Aslında hikayenin daha derini var ilk yuvaya başlama deneyimleri gibi ve hatırlamak istemediğim sonra bize o deneyimleri unutturan Ahtapot Poti. Çok korkuyordum ve sanırım sen de benim yüzümden korkuyordun öyle ki 1 ay kadar bahçede seni beklemek durumunda kaldık. Üstelik 66 aydan hüküm...

Yıllardır Dedetepe kampları sırasında Küçükkuyu’dan karşı sahile bakıp duruyor ama bir türlü nedense denk gelemediğinden karşıya geçemiyorduk. Bu sene şeytanın bacağını kırdık. Uzun bir senenin ve yazın 4 Dedetepe kampının ardından küçük bir kaçamak yapıp Ayvalık’tan motora atladığımız gibi kendimizi karşı kıyıya Midilli adasına ( ya da Lesvos ) attık...