Sözüme bugün bulduğum bir elma tarifi ile başlayacağım.Zira sonbahar.. her ne kadar gidip mis gibi sonbahar orman havasını içimize bu sene çekemiyor olsak da!!! / dayanamıyorum buna evet / çeşitli sonbaharı yaşatan etkinliklere hayır diyemeyiz değil mi ?turuncu turuncu kabaklardan tatlılar yapmak / ve yiyememek!! ne acı/ kütür kütür kırmızı...
Çok şey birikti ama sonra.. sadece unutmamak için: Dün kapı çaldı ve bir postacı geldi : “Erin Oğuş lütfen” dedi. Elimle bacaklarıma dayanmış oğlumu gösterdim. Postacı gülümsedi : O zaman velisinden imza alalım! Oğluma ilk defa kendi adına bir posta geldi.. Teşekkürler Aşkın.. Şaşırdım kaldım kapıda :=)
Beni çağırıyor sanki burası: yaz yaz yaz!! Kafamda yine dönüyor kelimeler. Bu akşam işim erken bitti gidip yatsam ya! Yattığım yerde dönecekler. Aklımda duracağına bloğumda dursun varsın. Cumartesi için ne de güzel planlar yapmıştım: oğlumla canımla uzun zamandır yapamadığımı düşündüğüm bir aktivite yapmayı, arkasından Şebnemle Rumelifenerine bahçeye gidip sonbaharın nefis...
Endişe ettiğim ancak artık son bir nokta koyduğum konu: yuva meselesi. Sanırım ben, bizim kriterlerimize uygun bir yer bulamayacağım. Peki ama ya ilkokul? Annemin evinin karşısında ilköğretim okulu var ve Alpay’ın Erinle bahçesinde oynarken şahit olduğu bir diyalog: Öğremen çocuklarına: ” İçeri girin diyorum, yağmur yağıyor, üşüyeceksiniz, içerde oynayın!!” Yağmurda,...
