Çokça yazdım durdum sosyal mecralarda! Ne biçim bir organizasyondur bu diye bağırındım! Elimi taşın altına sokmaya ancak fırsat oldu biraz da Burcu’nun ” sizi bekleyemedim ben yazdım” demesiyle kendimi yazmaya adadım şu dakikada.. Erin tiyatroyu çok çok seviyor! Bende bu konuda seçici olmaya çalışıyorum çünkü biliyorsunuz çocuklar için yapılan tiyatrolar...

Ebe sobe! Fena ebelendim diyelim.. zor bir konu! Sigarayı bıraktıktan sonra bir süre sonra hamile kalana kadar arada şarapla puro içtim. Hayatta elimde sigara ile hamilelik testi sonucu beklemem dedim ama test sonucunu beklerken yoga yapıp üstüne bir puro yaktım ama hemen söndürdüm! Neden ilk itiraf bu geldi aklıma bilmiyorum...

neler yapılır? Özlem giderilir..:) Bu hafta Erin hep evde! Özlemişim.. ama alışmışım da günlük rutine.. yine de umurumda değil.. sabah kahvaltı yapmayı, beraber el işleri yapmayı, parka gitmeyi, yemek yapmayı hepsini hepsini.. evet BEN BIRAKAMIYORUM bunları! Çocuğun şimdi her akşam yatarken” yatçaz kalkcaz potiye mi gidicez?” diye sorması muhtemelen benim...

“Herkes fazlasıyla sevmiş, Ben eksikleriyle de sevdim oysa”. [özdemir asaf] Ölümünün 30. yılında…

Nutella, sarelle, çokokrem v.b içeriğinde bilimum iğrenç şeylerin olduğu ama dünyanın 7 harikasından bir olarak gördüğümüz, “çocuktur yiyecek” diye soframıza davet ettiğimiz bu ürünlerin reklamlarından hiç haz etmedim etmiyorum da. Maalesef yuvada “ekmeğin üstüne sürülen çukulataaa”yedim diyerek oğlum da bu furyadan nasibini aldı. Bir çalışma ile “bu ekmeğe sürülen çukulataaa”...