Nereden başlayacağımı bilemiyorum.. en aşağıda sonbahardan kalan karelerim var.. paylaşmak için henüz fırsat bulduğum, oysa ki kış geldi değil mi ? Hani şu çok sevdiğim sonbahar mevsimi vardır benim, yazılarım coşar taşar buradan..olamadı bu sene..en azından fotoğraflarıma bakın aşağıda..keyifle, kendim için çektiğim mantarlarım 🙂 Dün akşam senenin sonuna gelirken geçen...

Bir rüya .. Bu kadar yazıp bitirebilirim elbette ve sen sevgili okur aşağıdaki fotoğraflara bakarak rüyayı kendine göre yorumlayabilirsin. Ancak ben yine de kendi kelimelerimle anlatmaya çalışacağım. Tatilin ilk iki ayağı Gelibolu ve Assos’u  geride bırakarak Kaz dağlarının eteklerine çevirdik direksiyonu. Aslında Ege bölgesine gitmek yerine Karadeniz’in yaylarına mı gitsek pek...

Assos… “Pİ” tarihinin önemli merkezlerinden biri olan bu suyu ve havası hareketli, ruhu dingin, antik ve romantik köşeden bugüne kadar bahsetmemiş olmam; buraya en son gelişimin, Erin’in benimle olduğunu henüz bilmediğim bir tarihe denk gelmesindendir. Beş sene önce zeytin ağaçlarına kurduğum hamakta canım sadece kavun ve yoğurt yemek isterken, aslında...

Yazmayayım diyordum da vınn geçince elime yine dayanamadım. Ancak not düşülmesi gereken önemli bir konu var: Erin artık denizde kolluk kullanmadan bildiğin yüzüyor sayın okur! Gözlerime inanamadım. Çocuk boşuna bağırınmıyormuş “gel anne seyret ben nasıl yüzüyorum” diye. Öyle konuya pat diye girdim ama henüz tatile pat diye giremedik. Önce planlandığı...

Biraz dinlenmeyi kendi gözümde hak ettiğimi düşünüyorum.. Yoğun geçen bir kış, hızlı tempoda bir yaz ..artık biraz mola.. “anneee kulübe gel sana nasıl yüzdüğümü göstereceğim” dediğinde kalbimde sızı ile bilgisayarın başına döndüğüm günden beri tatilde elimi sadece “tatil güncesi” yazmak üzere bilgisayara süreceğim konusunda telkin ediyorum. Ancak işin en güzeli...