Sabahtan beri aklımda dönen bir cümle için yavaşça bir papatya çayı demledim gece 1 de kalkacak otobüse gitmeyi beklediğim şu saatlerde kendime, toparladığım çantaların arasından bilgisayarı çıkartıp aklımdakileri boşaltmak istedim: Telaş etmeden acele etmek.Dün tanıştığım Renkli Fikir Kumbaran adlı kitabın yazarı Özge’nin yazılarından birinden aklıma takıldı. Dün kendisiyle tanışacağımı bilmeden...

Instagram öncesi diye bir şey vardı hayatımızda. Notları klavyenin ucundan kendi kişisel sayfalarımıza aktardığımız, okurken kendimizden parçalar bulduğumuz, altına yorumlar bırakarak paylaştığımız. Şimdi hayat daha hızlı üstelik 24 saat yayında kalan minik notların içine hızlıca sıkışıyoruz. Her instagram gönderisi yaptığımda “bunları blogda yazmalıyım” diyorum yine de atlıyorum. Şimdi biraz vaktim...

Atma dönüştür kapsamında bugün.Çok eski bir koltuğun paletlerle kavuşması, sehpali bir koltuğa terfi etmesi adlı çalışma.

Bir gün O’nun gibi öğretemeyeceksem hiç bu işe bulaşmasam iyi olur derdim. Bir gün bu işe bulaştım ve öğretmeye başladım Cümlemi de değiştirdim: “Ögretirken ilhamım olasın” diye.Çok değerli hocalarla çok değerli dersler yaptım O’nun yeri hep başka kaldı.Benim için ilham perisi,vinyasa kraliçesi,zerafetin bu dünyada beden bulmuş hali daha da ileri...