Atlı spor mu olurmuş diyeceğim.. bir kısım olur diye diklenecek bir kısım olmaz diye.. iki arada bir durum işte.. İnsanların diğer canlıları oyuncağı gibi kullanmasına gönlüm razı değil amma fekat bu insan oğlu kendi türünü bile kullanırken diğer canlılara bulaşmamasını istemek nasıl bir durum kalıyor kestiremiyorum. Hayatımdaki etikleri bir kenara...

Bugün aslında neden daha önce görmemişim dediğim bir blogu gezerken bu paylaşıma rastladım.Alıntı yaptığım için de bu bilgiyi yazdım. “Bir çocuk doğduğunda doğan sadece çocuk değildir – bu onu bir kısmıdır – anne de doğar. Bu olmadan önce o sıradan bir kadındı; doğumla birlikte bir anneye dönüşür. Bir tarafta çocuk...

“Bu Beyoğlunun uzunnn İstiklal caddesinin o aslında yaşlanmış ama mihrap yerinde “İstanbul kadının” tarçın kokulu bilek içleri olduğunu” “Bu şehri terk ettiğimde en çok Beyoğlunu özleyeceğimi, en çok o karmaşayı merak edeceğimi” “Hayatta tutunduğum dinamikler birden yok olduğunda geri kalana çok zor adapte olduğumu” “Birbirinden 4 ayrı kadının bir şekilde...

Derin bir nefes aldım..ve geldim..Hayatta ne zaman neyle karşılaşabileceğiniz bilmiyor ya insan.. böyle bir tesadüf işte..Bundan 4-5 sene önceydi sanırım, zaman kavramım pek kalmadı son yıllarda..Fransız sokağında çok sevdiğim, çok değişik,çok keyifli bir restorant vardı : Dilara’s Abracadabra diye.. sık sık giderdim.. bir gün gittiğimde kapısı kapalıydı .. çok üzülmüştüm..Kapıdan...

” Oğlum birşeye üzüldüğünde üzüntüsünü dikkatini başka yere yönlendirerek değil de bunu paylaşarak bitirebileceğimi” “Tıpkı biz büyüklerin canı sıkıldığında güldürülmek yerine ” seni anlıyorum canın sıkkın” cümlesini duyma ihtiyacı olduğu gibi küçüklerinde ağlamasına, sıkıntılarını yaşamalarına izin verilmesi gerektiğini” “Çocukların sadece gülerek değil ağlayarak da rahatlayabileceğini anlamam gerektiğini” “her cins insan...