Gözümde uyku, yol yorgunu tatil sarhoşu: çamaşırlar mı önce yıkansın evin tozu mu alınsın herşey bırakılıp evin özlenen kokusu içe mi çekilsin bloglar mı gezilsin e- mailler mi silinsin alınan 3 kilonun hesabı yarın sabaha mı bırakılsın Erin’in hala akamayan minik burnunu nasıl açarım diye kara kara mı düşünülsün Eve...

Eskidenmiş ada vapuru, biz vallaha rahat rahat deniz otobüsüyle yarım saatte gittik.Bebek hayatı değiştirmezmiş : Yalan!!! aman ya huysuzlanırsa şimdi haftasonu vapur kalabalık,hava sıcak elde bebek çantası yedek çantası arabası vesairesi vesairesi.. yok yok biz en iyisi “kilimalı” denizotobüsünü tercih edelim belki ileride ada vapurunun yandan çarkının yanından beraber martılara...

Biraz yorgunum.. tamam söylenmeyeceğim ama 1 haftadır ne yazmak ne çizmek hiçbirşey gelmiyor içimden.Daha bu posta başlamadan sabah sabah yüzüme gülücükleri konduran Bilun‘a kocaman bir teşekkür etmek istiyorum. Neden mi??Aşağıdaki görsele tıklayın hele.. Ellerine sağlık.. çok incesin çok şekersin çok çok çok….. 1 haftadır hiçbirşey yazmadığımı fotoğraflara bakarken fark ettim...

Ellerimle yukarıda duran oyuncağı uzanıp tutabiliyorum, iki elimle biberonu tutup sütümü içiyorum.. 😉

[mp3]/wp-content/mp3/Masal.mp3[/mp3] Dün akşam eve geldiğimde Ayçayı harıl hurul bilgisayar başında birşeyler yaptığını görünce -gene bu kız birşeyler çeviriyor deyip kendi işlerime dalmıştım. Ama akşam şansa bilgisayar başına oturunca admin menüden saat 12 den önce bana hazırlanan bu kolajı gördüm. Bir hırpalandı içim.Unutmuşum Erin 3 aydır varmış hayatımızda Gözlerini açamayacak kadar...