Gözümde uyku, yol yorgunu tatil sarhoşu: çamaşırlar mı önce yıkansın evin tozu mu alınsın herşey bırakılıp evin özlenen kokusu içe mi çekilsin bloglar mı gezilsin e- mailler mi silinsin alınan 3 kilonun hesabı yarın sabaha mı bırakılsın Erin’in hala akamayan minik burnunu nasıl açarım diye kara kara mı düşünülsün Eve...
Eskidenmiş ada vapuru, biz vallaha rahat rahat deniz otobüsüyle yarım saatte gittik.Bebek hayatı değiştirmezmiş : Yalan!!! aman ya huysuzlanırsa şimdi haftasonu vapur kalabalık,hava sıcak elde bebek çantası yedek çantası arabası vesairesi vesairesi.. yok yok biz en iyisi “kilimalı” denizotobüsünü tercih edelim belki ileride ada vapurunun yandan çarkının yanından beraber martılara...
Biraz yorgunum.. tamam söylenmeyeceğim ama 1 haftadır ne yazmak ne çizmek hiçbirşey gelmiyor içimden.Daha bu posta başlamadan sabah sabah yüzüme gülücükleri konduran Bilun‘a kocaman bir teşekkür etmek istiyorum. Neden mi??Aşağıdaki görsele tıklayın hele.. Ellerine sağlık.. çok incesin çok şekersin çok çok çok….. 1 haftadır hiçbirşey yazmadığımı fotoğraflara bakarken fark ettim...
Sabahnur beni sobeledi!! hemde çok zor bir konuda.. : Nasıl bloglama yapıyorum!!.. Eskiden olsa çok rahat cevap verirdim: gerine gerine,koca göbeğimi kaşşşıyya kaşşıyya diye.. şimdi biraz zor. İki emzirme arası, bir ev toparlama molası ve de bazen iki uyku arası hatta Erinle evini içersinde etrafı gezme turlarında..ki Erin monitöre baksın...
Harika bir kahvaltı.. annem babam anneannem gömdüler vallaha gözlemeleri reçelleri kaymakları dolmaları.. sonrada ağlıyor: “ama ben hep böyleemii kalıcaaamm” olsun olsun yesin ki bende yiyebileyim.. hoş ağzıma biraz dut ve kiraz tattırdı annem suyundan ve ben bayıldımm şapur şupur yalandım .. iyi kadın yani.. Kahvaltı ve yine oksijen çarpması sonucu...