Bugüne kadar hamileyken hep aman nazar değer diye çoğunu yayınlamadım ultrasonlarımın. Ama doğumdan sonra bu mucizevi yolculuğu yayınlamayı çok istiyordum. İşte vakit o vakit. Özellike 4D ultrasonun nasıl acayip bir duygu olduğunu anlatmak zor. Karnımdaki bebeğin nasıl birine benzediğini 5. aydan itibaren biliyordum. Özellike son haftalarda yüzü dönük olan bebeği...
Birkaç gündür sadece yatak odası Erin’in odası salon arasında mekik dokuyorum. Kafamı uykusuzluktan kaldıramıyorum. İlk defa doğumdan beri bu kadar sıkıntılı bir haftasonu yaşadım. Erin’im hep gazlıydı, hep ağladı artık pazar günü çığırından çıktı. Annem haftasonları evine dönüyor dolayısıyla Pazar günü bu durumda Alpay ve ben yalnızdık. Artık iyice gerilen...
Bugün babannem ve dedem geldi. Gelibolu’a gittikleri için beni görmeye geldiler. Bizde Gelibolu’a gideceğiz yaza bende denize ayaklarımı sokacağım ve geçen sene annemin bile benden haberi olmadığı zamanlarda bahçeye ektikleri incir ağacının tutmuş olması için dua edeceğim.
Sonunda oldu: Göbek bağımız da düştü. Atalet içerisinde olan oğlum karnımdan kopup dünyaya gelmek için bu kadar beklettikten sonra sünnetimiz bile iki günde iyileşmişken göbeğime olan bağlılığını 19 gün sürdürdü.Ya bu adam çok yavaş olacak !! – imdatttt!!- ya da beni çok seviyor hiç kopmak istemiyor 🙂
Bugün akşam babişkonun ellerini takip ettim ve babişkonun ıslığını dikkatle dinledim. Bu ıslığı öğrenip annemi babişko ile ileride deli etmeyi planlıyorum 🙂 Birde bilen bilir babam teknolojik insan.Bu akşam elince bir kayıt cihazı geldi eve. Ben emiyorum ama burnumun dibinde simsiyah bir mikrofon..hay allaam sabır daha neler gelecek bu evde...