Beni çağırıyor sanki burası: yaz yaz yaz!! Kafamda yine dönüyor kelimeler. Bu akşam işim erken bitti gidip yatsam ya! Yattığım yerde dönecekler. Aklımda duracağına bloğumda dursun varsın. Cumartesi için ne de güzel planlar yapmıştım: oğlumla canımla uzun zamandır yapamadığımı düşündüğüm bir aktivite yapmayı, arkasından Şebnemle Rumelifenerine bahçeye gidip sonbaharın nefis...
yavaştan evimize doğru hazırlanalım .. o kadar alıştık ki biz buraya.. herkes Erin’e ” dönücek misin İstanbul’a” diye soruyor bizimkisi: “Ben Gelibolu’da kalıcam” diyor..anlatıyorum .. ı-ıhh ” ben Gelibolu!da kalıcam amaaaa” diye cevap alıyorum.. nasıl olacak göreceğiz.. fotoğraf makinem yok 🙁 ne fena bir şey elim kolum eksik gibi!! 1...
Bir süredir ( anneler gününden beri yani aslında sadece 11 gündür ki bu yazı ne zaman biter onu da bilmiyorum) yazmıyorum. En baş neden: canım istemiyor..daha sonra yoğunluk..işlerin artması (çok şükür)..bu yoğunlukta Erin’e eskisi kadar vakit ayırıp da birşeyler paylaşamanın kızgınlığı..panik yok yetişir ilkesini benimseyememiş olmam.. bilgisayarımın bozulması ve bir...
Terörün başındayım!! Bana olmaz.. nasıl davranırsan öyle cevap alırsın.. benim çocuğum uysal.. kitaplarda yazıyor diye bizde de olacak değil ya.. en kötü sakin atlatırız di mi canım..