Şimdi Burcu mimledi beni, zaman kazanıp duruyorum. Ne zormuş bu mim diye düşünüyorum hatta. Altı üstü çocuğumuzun 7 ilginç özelliği :=) Başlıyorum 1. İlk aklıma gelen Erin’in İğde ve keçiboynuzu yemesi. Değil çocuk koca koca insanların aklına gelmez ama bizimki kuruyemişçide elma şekerlerinin yanında duran keçiboynuzlarına atlayıp ” alalım mı??”...
Sözüme bugün bulduğum bir elma tarifi ile başlayacağım.Zira sonbahar.. her ne kadar gidip mis gibi sonbahar orman havasını içimize bu sene çekemiyor olsak da!!! / dayanamıyorum buna evet / çeşitli sonbaharı yaşatan etkinliklere hayır diyemeyiz değil mi ?turuncu turuncu kabaklardan tatlılar yapmak / ve yiyememek!! ne acı/ kütür kütür kırmızı...
Beni çağırıyor sanki burası: yaz yaz yaz!! Kafamda yine dönüyor kelimeler. Bu akşam işim erken bitti gidip yatsam ya! Yattığım yerde dönecekler. Aklımda duracağına bloğumda dursun varsın. Cumartesi için ne de güzel planlar yapmıştım: oğlumla canımla uzun zamandır yapamadığımı düşündüğüm bir aktivite yapmayı, arkasından Şebnemle Rumelifenerine bahçeye gidip sonbaharın nefis...
Endişe ettiğim ancak artık son bir nokta koyduğum konu: yuva meselesi. Sanırım ben, bizim kriterlerimize uygun bir yer bulamayacağım. Peki ama ya ilkokul? Annemin evinin karşısında ilköğretim okulu var ve Alpay’ın Erinle bahçesinde oynarken şahit olduğu bir diyalog: Öğremen çocuklarına: ” İçeri girin diyorum, yağmur yağıyor, üşüyeceksiniz, içerde oynayın!!” Yağmurda,...
Yine yeni yeniden sonbahar.Mutluyum.Bu mevsim geldi mi ben nefes alıyorum; güneşli ve serin. Ve diğerlerinden başlamak,sondan başa yazmak istiyorum. Annem evine taşındı..evet ama daha yerleşemedi. Ne oluyor bilemem ama tüm evin üstüne bir kurşun döktüreceğim. Evi su basması ile daha ilk günden başlayan bir şanssızlık söz konusu. Ama olacak.. yerleşeceğiz...